Foodtech Packtech, Naomi's 21e en Rotorua!
Hoi lieverds!
Het is alweer een tijdje geleden dat ik heb geschreven en er is veel gebeurt dus bereid jullie maar voor op een heeeeule lange blog! Heb wel slecht nieuws te vertellen: Ik heb geen foto ruimte meer op reismee.nl, als ik meer ruimte wil moet ik het kopen en daar heb ik geen geld voor. Dus ik plaats alle foto's wel ergens op en dan zet ik hier de link neer, wordt waarschijnlijkfacebook ofzo maar jullie kunnen die gewoon zien als ik 'm openbaar maak.De afgelopen week zat gevuld met keihard werken op de Foodtech Packtech beurs, keihard feesten voor Naomi's 21e verjaardag en keihard gave dingen doen in Rotorua met Intern.
Foodtech Packtech Show
De Foodtech Packtech Show is een beurs voor voedselverpakkingstechnologie (goed galg woord, als het al een woord is), klinkt natuurlijk idioot saai maar ik heb me geen moment verveeld! De beurs duurde drie dagen, 12, 13 en 14 oktober. Ik heb me voornamelijk bezig gehouden met het uitdelen en vooral ook uitleggen van scanners (kleine scan-apparaatjes waarmee exhibitors hun potentiele klanten mee konden scannen en zo met 1 druk op de knop hun contactgegevens hadden). Daar was nogal een gedoe mee omdat de helft zo koppig en eigenwijs was en gewoon niet snapte hoe zo'n ding werkt en daarom maar de scanners de schuld gaven. Naast dat ik omgedoopt was tot 'Scannergirl' en opgenomen was in 'Team-Trakker' ben ik ook druk bezig geweest met het persoonlijk begeleiden van de rijke zakenmannen. Hiervoor had ik een Ipad tot mijn beschikking gekregen. Voor degenen die mij een beetje kennen weten dat: Eva + Hightech touch dingen = NOT GOING TO WORK. Ik snapte er dan ook helemaal niks van. Het was ook puur om interessant te doen voor de zakenlui, want het enige wat ik kon doen was een Floormap bekijken en gebruiken. Niet dat het daarom een stuk makkelijker werd voor mij hoor. Ik kan namelijk ook geen kaartlezen. Als ik een kaart lees, dan draai ik hem zo dat de kaart ligt zoals ik moet lopen. Zo deed ik dat dus ook met de Ipad. Ik moest bijvoorbeeld 1 van de zakenlui naar Stand 2567 (ofzo) brengen, helemaal links bovenaan op de kaart. Ik de kaart draaien, niet door hebben dat de kaart recht blijft vanwege een hightech snufje dat Ipad heet, waardoor ik uiteindelijk dacht linksboven aan de kaart te staan maar dus totaal ergens anders terecht ben gekomen. Gelukkig kon mijn 'klant' er wel om lachen. Ook wel logisch als je mijn compleet verwarde hoofd had gezien.
Verder was ik degene die verantwoordelijk was onsite voor het goede verloop van het gebruik van de scanners, en dus met een Ipad, walkie-talkie en telefoon druk aan het rond rennen was van a naar b en weer terug. En ondertussen de zakenmannen tevreden houden! Ik heb dus ontzettend drukke dagen gehad, maar niet alleen druk, ook lang. Het leuke van op een event werken is, ookal werk je 10 tot 12 uur op een dag, het maakt niet uit want werken op een event is het leukste wat er is! Ik heb het onzettend naar m'n zin gehad en ben flink bezig geweest met netwerken, wat mijn zakelijk Engels flink verbeterd heeft. Het was ook veel lachen en charmant doen, en daar heb ik met mijn lompheid nog redelijk wat moeite mee gehad. Ik kan wel heel charmant doen maar dan twee seconden daarna struikel ik over de enige losliggende mat in de hele hal of ik kijk lachend naar links en loop voor tegen een stand aan die compleet omdonderd. Maarja ik weet dan wel weer hoe ik mensen moet laten denken dat ze de leukste, slimste, en meest fantastische wezens op aarde zijn, en dat is het enige wat zakenmannen willen horen. Dus a lot of: 'Oh really? How interesting! You're kidding me, that sounds fantastic! Yes I can tell that you really know what you're talking about! Oh hahahaha, that is SO funny! O M G did you really think of that? Oh, looking at you makes me realize I have SO much more to learn' Ik heb heel wat konten gekust, maar ik vond het super leuk om te doen! Heb ook heel wat afgelachen met mijn collega's en heb nu echt het gevoel dat ik one of them ben. Woensdag was vooral een lange dag, gewerkt van 8 tot 7 en daarna natuurlijk...
Naomi's 21e verjaardag
Woensdag 13 oktober was het zover, mijn allerbeste vriendinnetje is 21 geworden! Officieel volwassen! Ik heb samen met Jos en Sven 2 kaartjes gekocht voor de musical 42nd Street, en ik ben degene die met Naomi mee mag, terwijl alle credits naar Jos moeten gaan want het was zijn idee. Ik moest van hem de eer opstrijken (beste vriendin enzo) maar nu kan hij er toch niks meer aan doen dus wil ik even duidelijk onderstrepen dat alle credits van dit leuke cadeau naar JOS VAN DEN BERSSELAAR gaan. Zo. Verder heeft JOS VAN DEN BERSSELAAR een tasje gekocht waar wat lekkere dingen voor Naomi in zaten (super slim bedacht die olijven trouwens). Ontzettend lief ook dat ik mee mag, vind ik helemaal niet erg. Ik ben wel heel blij dat ik dit samen met Sven en Jos kon geven want mijn cadeautje waar ik zo enthousiast over was, viel een beetje tegen (voor mij dan) : Ik heb een paar weken geleden reserveringen gemaakt voor een etentje op vrijdag 15 oktober helemaal boven in de 328 meter hoge Sky Tower bij het chique restaurant Orbit. Ik vond het heel origineel bedacht van mezelf, haha. Het was een verrassing want ik wilde Naomi's reactie zien als we aan kwamen lopen. Komt Naomi dinsdag heel blij naar me toe: 'Mijn baas neemt me woensdag uit lunchen in de Skytower voor mijn verjaardag!!!!!!!'. Je kan je vast wel voorstellen hoe moeilijk het voor mij was om op dat moment mijn teleurstelling te verbergen en oprecht blij voor haar te klinken. Is me wel gelukt zei Naomi later. Ik dacht, dan gaan we wel wat anders doen, maar als je minder dan een week van tevoren cancelled moet je 50 dollar betalen. En om 50 dollar te betalen om niet uit eten te gaan, vind ik een beetje overdreven. Ik heb mezelf maar moeten overtuigen dat het toch veel leuker is om 's avonds in de Skytower te zitten.
Om even terug te komen op woensdagavond. Ik kwam thuis, niet eens zo heel moe en de andere interns kwamen rond een uur of half 10 naar ons appartement. Ik weet niet hoeveel mensen er waren, maar ik kan je vertellen dat ons appartement zowat te klein was. Er is ontzettend veel gedronken (uiteraard) en rond een uur of 12 vertrokken we naar het centrum. Ik moest de volgende dag weer een hele lange drukke dag werken, maar goed, je wordt maar 1 keer 21 natuurlijk. Wij naar de Margarita's (HEEL VEEL bier voor 5 dollar, vandaar) en een leuke avond gehad, natuurlijk. Uiteindelijk lag ik rond half 5 in bed om de volgende dag weer druk aan het werk te gaan. Was overigens niet eens zo heel erg, de echte kater kwam vrijdag pas, toen kon ik m'n ogen niet openhouden (net als nu trouwens). Uiteindelijk heb ik het allemaal overleefd en ben ik stiekem best trots op mijn 'bikkelheid'.
Vrijdag was een lekker rustig dagje op het werk en ik mocht dan ook om half 5 naar huis. Om thuis te komen, heel erg moe, om te kleden, make-uppen en 18uur de deur uit te lopen richting Sky Tower. Daar aangekomen om iets voor half 7 zijn we eerst op het observational terrace geweest, waar je kunt rondkijken en genieten van het uitzicht. Ja, ik heb foto's gemaakt! Het was nog licht en redelijk bewolkt maar we zijn na het eten ook nog even geweest om in sneltreinvaart nog een rondje te rennen en foto's te maken. Om kwart over 7 konden we dan gaan eten. Eerst even een flesje wijn besteld (we wilden eigenlijk Dom Perignon bestellen van 380 dollar, toch maar niet gedaan), en naar de menu kaart gekeken. Het was een ontzettend luxe restaurant en het leuke eraan was dat het ronddraaide! Hij maakte 1 ronde in een uur tijd. Waarschijnlijk denken sommige mensen nu, Eva en ronddraaien op grote hoogte? Gaat dat wel goed? Nee natuurlijk niet, daar heet ik Eva voor. Ik heb geleerd (dankjewel mamma) dat je je tas aan de binnenkant zet, anders kunnen mensen hem zo mee nemen als je even niet oplet. Dus ik braaf mijn tas aan de binnenkant gezet (tussen mij en het raam in, op een randje), wij lekker menu kaartje bekijken (jullie voelen ‘m waarschijnlijk al aankomen), komt onse (Franse) ober met mijn tas naar ons toe: 'Is this yours?' Ik denk huh?! Heb ik hem dan toch laten staan bij de ingang, typisch mij. Zegt ie: 'You shouldn't put your bag on that thing because you spin, but the not the whole Sky Tower spins, you know.' Had ik mijn tas niet vergeten maar precies op het randje gezet, en dat draait natuurlijk niet rond. Dus wij waren vrolijk verder aan het draaien en mijn tas stond nog fijn op het randje tot een oplettende gast mijn tas opmerkte. Het kan ook niet anders dan dat ik in een idioot luxe restaurant met rijke mensen en overbehulpzame obers een lekkere binnenkomer maak door zoiets te doen. Flink de slappe lach gehad. Naomi uiteindelijk nog harder want die dacht dat ik m'n tas bij de receptie had laten staan, toen ze erachter kwam dat het nog dommer kon, kwam ze helemaal niet meer bij. Vanaf toen ging het zo de hele avond. Jullie kennen ons, wij zijn niet zo chic en rijk en wij zijn McDonalds service gewend, niet zo idioot vriendelijk en behulpzaam zoals in de film en wat gebeurt er met Naomi en Eva als ze zich niet op hun gemak voelen en op de nuchtere maag een fles wijn leegdrinken? We worden melig. Dus elke keer als Mister French voorbij kwam om te vragen of het naar wens was, schoten we in de lach. Het leek net alsof we twee meisjes van 12 waren, vreselijk. Ik voelde me heel erg opgelaten, en Naomi ook. Ze hadden wel een kaartje neergezet met Happy Birthday erop en we hadden een speciaal tafelkleed, want dat had ik van tevoren gemeld. In het toetje zou een kaars zitten maar we hebben uiteindelijk geen toetje gegeten want we zaten vol en we wilden roken. Ik had eindelijk de moed gevonden om in een chic restaurant aan Mister French te vragen of we ergens konen roken: 'Of course, go all the way down'. Vonden we toch een beetje raar om honderduizendmiljardmiljoen meter naar beneden te gaan voor een sigaret, dus uiteindelijk niet gedaan. We zagen Mister French al kijken van, waarom gaan ze dan niet, rare meisjes en uiteindelijk hebben we toch half gniffelend de rekening gevraagd. We wisten niet hoe snel we weg moesten komen en zijn toen even wezen roken in het casino van de Sky Tower. Speciaal voor Jacob en co: Vind je het casino in Utrecht groot? Dit is nog honderdduizenmiljardmiljoen malen groter. Ik heb er totaal niks mee, maar weet dat Jacob en z'n vriendjes het helemaal leuk vinden (why?).
Nou we zouden niet uitgaan omdat we de volgende dag om 10 uur weg moesten naar Rotorua en we een beetje fit wilden zijn dus zijn we naar Danny Doolans gegaan en om half 5 's nachts thuis gekomen. Uiteraard. Zo zijn we. Was weer een leuke avond, Danny Doolans heeft altijd leuke muziek (hoewel Naomi en ik ongeveer de enige zijn die dat vinden). Het is alleen een beetje idoot niet normaal druk daar. Elke dag. Elke minuut. De volgende dag ben ik vrolijk door mijn wekker heen geslapen en heb ik met een katerkop mijn tas last minute ingepakt en zijn we onderweg gegaan naar......
Rotorua
Was een enige rit (not) met een speed-date spelletje. Hoewel we elkaar allemaal zo onderhand wel kennen heb ik toch wat nieuwe mensen ontmoet. Om half 2 kwamen we aan in Rotorua om te raften. Ik was niet zenuwachtig maar compleet relaxt omdat het zonnetje lekker scheen en iedereen was in de chill-mood. Tot we de auto in gingen en we een 'Safety talk' kregen. Het ging een beetje zo: 'When we're doing the freefall from the 7 meter high waterfall and you fall out, just make a fire bomb (bommetje) and you'll be fine. When we yell: HOLD ON!! Hold on, and DO NOT LET GO. When we yell: LET GO OF THE BOAT!!! Let go of the boat. DO NOT PANIC.' Na nog wat meer van zulke enge worst case scenarios was het enige dat door mijn hoofd schoot: We are going to die. Maarja, ik ga natuurlijk niet terugkrabbelen! Wij uiteindelijk met een super goede instructeur geraft, voelde me compleet veilig met Leo, Audry, Ellen, Ebru en Naomi in een bootje. Het was SUPER VET. De waterval van '7 meter' was ongeveer 4 meter hoog, misschien nog niet eens, maar ook echt SUPER VET. Het was zo ontzettend gaaf. Had het alleen nog iets wilder verwacht na die 'Safety talk' maar daar zal Ebru wel anders over denken, ha ha. Die is namelijk tijdens de val van de waterval uit de boot geslingerd. Was heel verwarrend wanneer je boven komt en Audry met alleen d'r hoofd nog in het water (waarom ze dat deed, weet nog steeds niemand) ziet zitten en een gat waar Ebru een paar seconden nog zat. Kijk om me heen en zie een heel klein verzopen Ebru'tje meters verderop in het water liggen. Prachtig! Wat er is gebeurt is dat iedereen heel vrolijk 'GET DOWN' was, en Ebru nog onderweg was waardoor ze te laat was, ha ha. Er zijn 3 van de 6 boten omgegaan, waardoor je dus ineens uit de boot bent of misschien wel onder de boot. Onze boot gelukkig niet, Naomi en ik zouden denk ik blinde paniek voelen. Een van de instructeurs heeft trouwens zijn pols gebroken tijdens die val, maar bikkel dat het is, ging ie wel gewoon door. Er was een deel van de groep die de volgende ochtend moesten raften (om HALF ACHT 'S OCHTENDS) en toen is Ham (hij heet Sebastiaan, you can call him Ham) uit de boot gevallen en zowat verzopen omdat ie onder de waterval terecht kwam en rond bleef spinnen en het bommetje dat ie maakte werkte niet, want hij kwam niet boven. Uiteindelijk wel natuurlijk, maar hij heeft iets van 20 seconden onder water gezeten (wat ik heb gehoord). Lieke, die een nogal bewogen weekend had (denk aan: 2 dagen heel veel drinken en uiteindelijk allebei de dagen nekkend naar bed gaan), heeft haar enkelbanden en weet ik het wat gescheurd tijdens de val dus geheel ongevaarlijk is raften niet. Maar wel geheel stoer en geheel VET.
Na het raften zijn we gaan bbq-en. Naomi en ik zijn dol op bbq-en, maar dan op de stokbroodjes en de knoflook saus, as you may know. Dus we hebben uiteindelijk een broodje met een (vies) worstje gegeten en wat bier. 3 bier om precies te zijn, want daarna was het op. We zijn uiteindelijk teruggereden naar het hostel en hebben daar in het warme (HETE) bad gechilled. En daar knap je wel van op na zo'n drukke dag. Even gedoucht, naar de McDonalds (sorry mam, deze week eet ik WEL gezond) gelopen en naar de Lava Bar gegaan. Werd ons verteld dat dat super leuk was enzo. Ik denk dat de drukke, vermoeiende week me heeft gegrepen want ik was chagerijnig en moe en ik kwam er ook niet meer overheen dus vond het niet zo heel leuk. Ik kon de hele wereld wel schieten, en dan al die iritante Kiwi's die tegen je aanknallen en op je voeten staan (weet Naomi alles van, haar voet lijkt wel een olifanten voet nadat er een dronken Kiwi met d'r stilleto-hak op heeft staan springen) en een Leslie die per ongeluk je tant eruit knalt. Hij zit nog steeds los maar Jos zei dat ie weer vastgroeit, de zenuw is ook niet beschadigd want die laat heel duidelijk merken dat ie nog bestaat door keihard te schreeuwen: 'PIJN, HEB PIJN, HELSE PIJN'. Zelfs Paracetamol kan ‘m niet stil krijgen. Maar ach, komt wel weer goed. Hoewel ik wel veel pijn heb, drinken toen ook echt pijn. Kan ook niet op m'n tanden bijten of de pijn 'verbijten', dat doet ook pijn, ha ha ;-) Uiteindelijk heeft mijn chagerijnigheid en Naomi's pijn ons zover gekregen dat we om 10 voor 2 al in bed lagen. Omdat dit niet ons originele plan was, hebben we daarvoor dus heel wat wodka-red bull gedronken (is ook maar 2 dollar duurder als bier) om wakker te worden waardoor ik dus pas om half 5 sliep (hoewel dit mede mogelijk gemaakt is door dronken mensen die je wakker houden, karma's a bitch) en de volgende dag om kwart over 8 en nog steeds dodelijk chagerijnig naast m'n bed stond. Ik ben wel eens vaker chagerijnig maar daar zet ik me dan gewoon overheen en ben ik de oh zo vrolijke Eva die iedereen kent. Gister even niet. Ik miste Jacob, was moe, had pijn, kan m'n pasgeboren neefjes pas over 4 maanden zien, was moe, was niet op m'n moeders verjaardg, miste de hele boel thuis en ik was moe. Vooral moe, heel erg moe. Dus ik was zo chagerijnig, I couldn't be bothered. Ik heb me maar proberen af te zonderen en lekker met Naomi zitten schelden op de hele boel, het arme kind kan zowat niet meer lopen. Zondag zijn we naar een heel groot (en stinkend) Thermaal Park geweest, wat ik minder interessant vond omdat we zoiets al hebben gezien tijdens onze weekendtrip naar Taupo. Hierna hebben we lekker even koffie gedronken in het restaurantje van het park en zijn we doorgereden naar het Rodelen.
Rodelen is van een hoge berg naar beneden racen in een simpel karretje. Super leuk natuurlijk, maar omdat het zo regende en koud was en ik zo chagerijnig en een beetje verdrietig enzo was, had ik er totaal geen zin in. Uiteindelijk heb ik me toch met Naomi helemaal kapot gelachen omdat je zo snel gaat en het ziet er gewoon super grappig uit, ik vond het echt heel leuk. Heb er 1 foto van (Dankjewel JtotheW) en daar kan je wel zien hoe ik erbij zat, ha ha. Na het rodelen had ik er alweer spijt van want ik was compleet doorweekt. Kon ook geen andere broek aantreken want de enige broek die ik meehad, had kauwgom aan de BINNENKANT zitten (en dat was ik vergeten) na een avondje stappen. Vraag me niet hoe. Dus ik eindigde mijn dag met niet alleen de vermoeidheid getting me, maar ook was ik koud en zeiknat. Dat, en nog wat andere factoren deden mijn spreekwoordelijke emmer meer dan alleen overlopen, gewoon compleet onderlopen en ik ben dan ook in de bus met m'n muts over m'n hoofd gaan zitten slapen. Toen ik wakker werd van de ZON was ik al een beetje minder chagerijnig en toen ik de laatste paar minuten met een vrolijke Rowana en m'n nieuwe puppy heb zitten praten was ik weer helemaal blij.
Al met al, was het weekend wel heel leuk maar was ik meer dan blij dat ik weer lekker thuis was. Deze week ga ik het rustig aan doen. En nee, ik ga niet uit woensdag (beloofd). Ik ga woensdag alleen met Naomi naar 42nd street in het Civic Theatre en daarna straight to bed. Donderdag ga ik eindelijk met mamma skypen, want die mis ik ontzettend erg. Oh, we gaan donderdag ook waarschijnlijk dingen boeken voor onze trip naar het zuidereiland van twee weken tijdens de kerstvakantie. We gaan Oud&Nieuw vieren in Queenstown en dat schijnt heel leuk te zijn. We huren een auto (met 'we' bedoel ik, Jos, Naomi, Sven en ik) en gaan fijn rondtouren met onze tentjes in de achterklep, want ja dames en heren, Naomi en Eva gaan 2 weken lang KAMPEREN. Ja leuuuuk!!
Ik lag gister om 11 uur lekker te slapen, maar ben nog steeds heel erg moe. Vanavond moet ik heel veel troep wassen en weer lekker op tijd naar bed. Ook wordt deze week een flinke balans week want heb vorige week iets te ongezond gegeten.......
Nog een paar leuke dingen die ik even kwijt wilde:
-16 oktober is mijn lieve tante Caroline bevallen van Thomas en Sander! Ik vind het heel jammer dat ik nu niet in Nederland ben, had mijn twee nieuwe neefjes wel heel graag willen zien.. Maarja, je kan niet alles hebben. Nu kan ik wel twee All Blacks hompertjes voor ze kopen (welke maat hebben ze in februari?)
-16 oktober is mijn lieve mamma 56 geworden! Ik heb er wel mee gezeten dat ik niet bij haar kon zijn, de combinatie van de bevalling en de verjaardag hebben er wel voor gezorgd dat ik heimwee heb gekregen. Ik hoop dat je alsnog een leuke dag hebt gehad lieve mamma.
-Een paar weken geleden op Leo's verjaardag stond ik buiten te roken en Tom was met een Ierse vent aan het praten, ik raakte er ook mee aan de praat en zo kwam ik erachter dat hij Pat, de vriend van Jamie Fox (die gekke Ierse van m'n werk) is! De wereld is klein! Om het nog leuker te maken: Zaterdagavond kreeg ik een smsje van Jamie: 'Hi Eva, have you gone on a bus trip to Rotorua? Pat's friend has gone this weekend with loads of Dutch people.' Zijn naam is Will en ja hoor, die zat de hele heenweg achter mij in de bus! Ontzettend grappig zulke dingen. Kreeg later nog een smsje: 'Please make a really drunk picture of the two of you so I can show Pat!' Niet gedaan, compleet vergeten, maar ik heb wel een 'Day after' foto gemaakt waar je onze vermoeide (katerige) hoofden op ziet.
Nou dat was mijn bewogen weekje van vorige week. Er zijn foto's van het raften gemaakt en deze kan je zit op deze link, ik zit rechts achter in de boot en Naomi links achter, de instructeur zit achter mij met de groene helm: http://www.flickr.com/photos/internltd/5091392710/in/set-72157625060860147/
Vooral leuk dat moment dat Ebru daar zo zielig in het water ligt, hahaha, prachtig. Ja het raften was heeel leuk! Volgend weekend is het Labour weekend wat betekend dat we maandag lekker vrij zijn! Ik weet nog niet wat we gaan doen, aangezien ik een krap budget heb maar dat zien we allemaal wel.
Ohja, voor ik het vergeet: Oma, Marco en Sandra en Rob en Irma: dankjewel voor de kaartjes! Een super leuke verrassing is dat voor als je na een dag werken thuis komt! Heel erg bedankt, ik wordt er altijd helemaal blij van, dus jongens: blijven sturen! Haha!
Dit is het einde van mijn langste blog ooit! Ik mis thuis best wel een beetje, vooral m'n lieve vriendje, kan niet wachten tot ik weer terug ben! Hoewel het hier ook super is natuurlijk.
Heeeele dikke knuffel en spreek jullie snel!
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Piha Beach
Hallo iedereen!
De heimwee heeft eindelijk ingeslagen.. Ik werd vanochtend wakker om te skypen met Jacob (en omdat ik natuurlijk naar stage moest) en toen brak ik gewoon ineens! Ik moest ontzettend huilen en dat heb ik de hele weg naar stage gedaan. Schaam me nog steeds voor de mensen die me aan zaten te kijken alsof ik een 'crackhead looking for a shot' was met m'n ineengedoken, schuchtere manier van lopen (omdat ik me dus schaamde waardoor het eigenlijk alleen nog maar meer opviel) en met knalrode ogen. Maar ik heb dit blog niet om dramatisch te praten over hoe erg ik m'n moeder, vader en vriendje mis. Hoewel dat best gezegd mag worden aangezien mijn moeder, vader en vriendje de beste moeder, vader en vriendje zijn die iemand zich kan wensen (slijm, slijm)!!
Dit weekend was weer net zo awesome als al die andere (of zoals Audry en Naomi zouden zeggen: FUCKING FANTASTIC). Vrijdagavond vierde Leo Blake (from England, hates Liverpool to and has a GREAT accent) z'n 21e verjaardag (hij is alleen vandaag echt jarig) in de Bluestone Room ergens in een zijstraat van Queenstreet. Was echt ontzettend druk om half 8 's avonds (Leo en co waren er al om 6pm, en dus al flink naar de kut) omdat er tussen 5 en 6pm happy hour is en als je eenmaal dronken bent, blijf je natuurlijk hangen. Ik ben met Jos gegaan, zonder Naomi want die moest voor Body Art werken tot een uur of 11 en de volgende dag weer, van 9am tot 12pm vanwege het grote Body Art Award event waar zij aan mee heeft gewerkt!! Gelukkig is ze vandaag en morgen even vrij zodat ze kan bijkomen. Ze verdient het! Audry trouwens ook, want die heeft precies hetzelfde gedaan. Bikkels zijn het.
Anyway, de Bluestone Room was leuk. Ohja, toen ik even buiten stond te roken kwam ik aan de praat met een Ierse man die vroeg of ik ook Nederlands was en hier stage liep. Is hij dus gewoon de vriend van Jamie, die gekke Ierse van m'n werk!! Nouja, hoe klein is de wereld! Toen ik vroeg waar Jamie was, kreeg ik: 'She's doing the Dutchy on the couch.' Dus die lag voor pampus voor de tv en was er niet bij. Jammer, was wel leuk geweest.
Uiteindelijk gingen we rond half 12 naar Danny Doolans, om vervolgens na 10 minuten naar een of andere tent te gaan waar ik de naam niet (meer) van weet. Was leuk, zijn nog ergens anders heen geweest en uiteindelijk geeindigt in de Provodor (suprise!!). Was minder leuk aangezien 'het meisje' (ik noem geen namen, maar ze snurkt) half in slaap aan het vallen was en ze eruit werd gezet. Net nadat ik een gratis jagerbomb-drankje ofzo had gekregen omdat ik zo lang moest wachten op m'n drankje, en ik het weer helemaal zag zitten. Maakt niet uit, lekker 'vroeg' naar huis met 'het meisje' en Sven, die allebei bij mij sliepen. De volgende dag was ik echt kapot moe dus heb ik de hele dag geslapen om 's avonds weer los te gaan in Margaritas (Sex on the beach cocktail voor 4 dollar) en Provodor. Volgens mij zijn we verder nergens anders geweest. Was weer leuk, beetje te leuk, aangezien we om half 8 's ochtends ons bed in rolden. Ohja leuk detail: Tom (ja, die weirdo die voor een reis het ijskoude water insprong) heeft de hele avond op de torenhoge hakken van Cherlene gelopen omdat zij pijn in d'r voeten had en hij een echt gentleman is. Heel leuk.
Om de volgende dag 10 voor 12 wakker te worden, ons kapot te schrikken en snel tanden gepoetst en haren gekamt. Want.. we gingen om 12 uur rijden naar Piha Beach! Piha beach en omgeving is echt SUPER mooi! Op Piha Beach staat de 'Lion Rock', deze heet zo omdat, als je goed kijkt en een beeeetje fantasie gebruikt, je een liggende leeuw kunt zien. Heb er een foto van, kijk maar of je het ziet. We zijn ook nog naar een andere waterval wezen kijken, vond deze mooier als die andere. Hoewel.. Die andere was heel krachtig en indrukwekkend, deze was gewoon sprookjesachtig mooi. Het was ook net alsof we in een Disney-film liepen, zo mooi was het. Ik werd er opnieuw stil van en opnieuw dacht ik dat 'dit echt het mooiste is wat ik ooit heb gezien'. Nieuw Zeeland blijft me keer op meer verrassen.
We zijn uiteindelijk wat gaan eten bij Nando's, een Mexicaans-achtig tentje, waar Naomi en ik een idioot hete chicken wrap hebben gegeten met 'Peri Peri-chips'. Schijnt hete patat te zijn, bleek gewoon patat met een soort van scherp gevalletje erop te zijn. Daarna zijn we naar huis gegaan, en ik lag om 9pm uur in bed en heb tot 7am geslapen. En ik ben nog moe. Of is het lui? Maar er moet natuurlijk ook nog stage gelopen worden, waar ik nu druk mee bezig ben. En ja, ik ben echt druk maar ik had ineens even de behoefte om een blog te schrijven.
Nou ik ga zo gelijk de foto's uploaden van zaterdagavond en Piha Beach enzo. Dikke knuffel en ik mis jullie!
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Ps. Ik vind het zo grappig, elke maandag rond een uur of 11 komt er een vrouwtje de planten watergeven en... afstoffen! Zo bizar. Ook knipt ze de bladeren bij zodat ze in een mooie vorm blijven groeien. Het zijn dan wel halve bomen van planten maar ik kan m'n lach niet inhouden hoor als ik d'r zo bezig zie, ik vind het gewoon zo bizar!
Taupo
Hallo lieverds!
Jullie wachten waarschijnlijk allemaal vol spanning op de blog van het weekend in Taupo. We zijn vrijdag rond een uur of 19 geloof ik vertrokken in de geweldige monstertruck richting Taupo. Uiteindelijk hebben we besloten dat we zaterdag avond niet uitgingen in Hamilton maar gewoon in Taupo bleven omdat je daar ook heel goed kan uitgaan. En dat heb ik geweten. Ik zit nu lekker ziek en verkouden op stage, kan me nergens op concentreren terwijl ik het echt idioot druk heb. Ben aan het snotteren, niezen, hoesten en heb vreselijke hoofd- en keelpijn. En ik maar denken dat Naomi me niet had aangestoken. Wel dus.
Er zijn niet veel gekke dingen gebeurt onderweg naar Taupo, op de storm na dan. Er werd gewaarschuwd voor een gigantische storm met de grootte van Australie. En wat heeft er nog meer de grootte van Australie? Juist, Australie (ja ik snap de lol er ook niet van, maar Les en Sven blijkbaar wel). Wij dus vrolijk met 3 auto's (waarvan 1 bus) op de 'snelweg' aan het rijden in de stromende regen. En steeds als er een vrachtwagen tegemoet kwam, kwam er toch een klap tegen de voorruit aan van de regen! Niet normaal. Gelukkig is Wouter een expierenced driver. Hopen dat Jos dat ook is, want die heeft vanaf vrijdag de monstertruck in zijn bezit, en Naomi en ik zijn niet van plan onze plek in deze prachtauto op te geven. Ohja over de auto gesproken, ik weet niet wat en waarom we het deden, maar het raam (electrische ramen voor EN achter, uiteraard) van mijn kant moest open. In plaats van dat ie helemaal openging, bleef ie hangen en hoorde je een hard getik. Ik had totaal niet door wat er gebeurde, de rest dacht dat ik tegen de deur aan het kloppen was (waarom zou ik dat in godsnaam doen?). Wat bleek nou? Het raam kapot! Ging niet meer open of dicht. Maarja, met die regen en wind is het wel fijn als het raam dicht kan. Dus liet Jos even zijn ruige mannelijkheid het werk doen en kreeg het raam dicht. Volgens hem is het kabeltje van het raam die dat regelt kapot (whatever). Heel vervelend want het raam ging steeds open dus uiteindelijk hebben de mannen het raam maar dichtgetaped in hoop dat ie ook dicht bleef zitten.
Eenmaal aan gekomen in het idioot koude, gure, regenachtige Taupo, kwamen we ons hostel binnen die gelukkig 24/7 open is met een club pal ernaast, wat het ok maakt om de hele nacht bier te zuipen en kut te roepen. Even snel make-upje bijgewerkt (geloof ik, kan me niet veel meer herinneren omdat ik zo duf ben) en op naar de clubs. Kwamen we in een halve Maori discotheek terecht, en ik ben nogal bang voor Maori's. Vooral voor de vrouwen. Dat komt omdat ze allemaal nogal breed en groot zijn en ik heb het gevoel alsof ze je allemaal in elkaar willen rammen. En ze knallen ook nogal hard tegen je aan en daar heb ik helemaaaal een hekel aan als je lekker aan je biertje zit te lurken. Uiteindelijk was er een of ander raar dronken oud mens zonder tanden die ons om 5 dollar begon te smeken en tegen ons aan aan het knallen was, heel vervelend. Dus wij naar een andere club. Ik weet niet meer hoe die heet maar ik noem het de 'Flashy bar' want het had de hele avond lang flitsende, knipperende lichten. Heel vervelend. Nou was hartstikke leuk, alleen gaat de hele boel in Taupo om 3 uur dicht. En we're from Holland, dus dat gaat er natuurlijk niet in! Eenmaal 3 uur geworden, vragen we aan de uitsmijter van het hostel (ja serieus, je had er echt 4 ofzo!) of iets anders nog open is. Ja, de stripclub! Nou prima, ik ben nog nooit in een stripclub geweest en dat wilden Naomi en ik wel even meemaken natuurlijk. Wij eerst naar binnen met de rest en gevraagd wie er mee wilde. Jos (uiteraard, de die-hard), Sven en*BEEEP* (mijn favoriete Turk) zijn meegeweest naar de stripclub met 2 palen en 4 strippers met de gemiddelde leeftijd van 38 en een gemiddelde kop van een crackhoer. Maakt niet uit, Sven heeft toch een lapdance gekregen en daar gingen we voor ;-) Uiteindelijk maar naar huis gegaan en om half 6 's ochtends in bed beland.
Om de volgende ochtend om 10 uur wakker te worden en naar 'Oraki Korako Thermal Park' te gaan. We gaan ook naar zo'n park als we in oktober naar Rotarua gaan om te raften, maar Wouter (en die weet ALLES) zei dat deze mooier was ofzo. Hier vind je dus warme bronnen, geisers (ja we hebben er geen zien spuiten), een mudpool en een hele mooie grot. We werden er met een bootje heen gebracht en daarna ging de begeleider weer terug en moest je het in je eentje zien te redden. Typisch horror-film, I know, Maar er is gelukkig niets gebeurt, op een paar wow-I-totally-almost-fell-flat-on-my-face-momentjes na. Was natuurlijk heel mooi en leuk en koud en nat. Ik heb zelf niet veel foto's gemaakt (om precies te zijn 30), maar ik zorg dat ik die van Jos en Naomi bemachtig en dan zet ik die zo snel mogelijk erop, misschien zelfs al vanavond! Oh we zijn trouwens daarvoor nog naar een super wilde rivier-achtig stukje geweest, volgens mij de Huka Falls? Of was dat de volgende dag? Anyways, daar heb ik de meest woeste rivier ooit gezien, ik werd er helemaal stil van. Het is zo overweldigend hier. Elke keer denk ik, wow, dit is het mooiste wat ik ooit heb gezien. En dan 2 minuten later zie ik iets wat net zo mooi is of zelfs mooier! Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, Nieuw Zeeland is het mooiste land op aarde. Ik heb echt nog nooit zoiets moois gezien. Zoveel schoonheid, zoveel geweld van de natuur maar ook zoveel rustpunten. Zoals die rivier, die komt met een gigantisch geweld 'aan gewoeshjd' en zo ineens valt ie terug in een stil water.
Als je hier zo staat en je ziet dat geweldig grote contrast, dat geeft een raar gevoel van binnen. Het ene moment zoveel kabaal en lawaai en dan ineens zoveel rust. Het is alsof je naar je eigen gedachten staat te kijken. En door hier naar te kijken, ben ik even voor een moment helemaal rustig van binnen. Dan heb ik even geen zorgen en is alles even goed.
Zo genoeg emotioneel gedoe haha, het komt erop neer dat je eigenlijk niet dood kan gaan zonder in Nieuw Zeeland te zijn geweest. En dat meen ik. Als het kon zou ik jullie allemaal meenemen om hier te gaan wonen. Maar ik neem ook wel genoegen met alleen Jacob ;-)
Nou na deze ervaringen zijn Naomi en ik toch wel heel erg ingekakt dus zijn we terug naar het hostel gegaan terwijl de rest een rondje met de auto zijn gaan rijden geloof ik, dat heb ik niet helemaal meegekregen. We waren trouwens met 15 man, wat ik best bijzonder vind want ik geloof dat niemand elkaar al kende voordat ze hierheen kwamen en dat je dan zoveel leuke tijden kan beleven met 15 verschillende persoonlijkheden, zonder gezeur of gezeik is best wel heel erg gaaf. Ook grappig dat we allemaal dezelfe humor hebben en kunnen lachen om elkaar. Ik merk trouwens wel dat Naomi en ik de 2 zijn die het meest schelden en vloeken, krijg soms ook wel zo'n blik van nou, nou, moet dat? Working on that!
Naomi en ik zijn dus even een schoonheidsslaapje gaan doen tot een uur of 18. Toen kwam de rest terug met honger. Om 19 uur zijn we dan ook uit eten geweest bij een Thai geloof ik, butter chicken gegeten met Garlic Naam (super lekker brood). Was hartstikke leuk natuurlijk, en lekker gegeten. Hierna terug naar het hostel, biertje gedronken, spelletje gedaan en weer de hort op. Hoewel we trouwens met z'n 8en weggingen en na een uurtje met z'n 5en over waren. De rest van de groep zijn namelijk ontzettende partypoopers en dat hebben we ze ook laten weten ;-) Uiteindelijk bleven Naomi (duh), Jos (de bikkel), Ebru (mijn Turkie) en Jan-Willem (The new guy) over. Heb het ontzettend naar m'n zin gehad en was ook aardig de weg kwijt moet ik zeggen (sorry mams).
Uiteindelijk waren we dus weer om half 6 thuis, heeerlijk. De volgende dag moesten we om 10 uur 's ochtends uitchecken. Ik wordt wakker om 9 uur met een ontzettende keelpijn en een bonkend hoofd. Verkouden, yes! Maar ik ben een bikkel, dus gewoon het bed uit, ontbijten en gaan met die banaan. Op de terugweg zouden we naar Raglan gaan, een heel mooi strand met hoge golven maar we gingen naar de Wotoma (geloof ik) Caves waar je Glow Worms hebt. Dat zijn geen wormen (zei de reisleidster geloof ik) maar ze glowen wel. En dat was zoo mooi! We mochten helaas geen foto's maken, maar je moet je voorstellen dat je in een bootje zit, in een grot, compleet donker, geen ziel om je heen en dan omhoog kijk en O-VE-RAL blauwe lichtjes ziet. En die blauwe lichtjes zijn gewoon hele kleine diertjes. Prachtig.. Weer zo'n momentje dat je helemaal stil valt.
De tour duurde maar een uurtje dus we besloten om gewoon ook naar Raglan te gaan! Ondertussen voelde ik me steeds zieker en zieker worden, wilde heel erg graag m'n bedje in. Aangekomen in Raglan hebben we even naar de golven gekeken, zijn ook prachtige foto's van! Hierna even gegeten bij een Pizza tentje en toen naar huis geregen.
Ik geloof dat we half 11 ofzo thuis waren, m'n hoofd raakte het kussen ik was weg. Om vervolgens maandag ochtend wakker te worden en me flink beroerd voelen. Wat vandaag alleen maar erger is. Dus ik ga na stage meteen naar huis, douchen en m'n bed in, heb eigenlijk een afscheidsfeestje van Lieke en Wouter (hoewel Wouter hier zaterdag ook nog is) maar ik moet ook aan m'n gezondheid denken. Het is hier trouwens echt niet gebruikelijk dat je 's avonds thuis blijft, en dat doe ik meestal ook niet want ik wil niets missen, maar ik moet wel een beetje naar m'n lichaam luisteren.
Nou dat was het weekendje Taupo. Dit weekend (jaja, het houdt niet op) gaan we scooteren langs de kust van Auckland. Nouja ik niet, ik ga gezellig achterop natuurlijk. Sorry als er spelfouten in dit verhaal staan of halve zinnen, ik heb geen zin om het nog een keer na te lezen, ben te duf.
Ohja, feel free om geld te doneren op m'n rekening hoor, het is voor een goed doel (namelijk jullie geliefde Eva'tje) ;-)
Tot snel lieve luitjes!
Dikke knuffel,
Eva
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Ini mini update thanks to Wietske
Hi everybody!
Even een klein updatetje van dit weekend en wat we dit weekend gaan doen.
Vrijdagavond: Uitgeweest in the mexican bar, was nice.
Zaterdagochtend/middag:Ging de bridge climb niet door vanwege het saaie weer. We doen 'm nu in oktober. Saaie, katerige, toch best leukecity tour in een bus gedaan met een gekke kiwi als reisleideren vanaf 13uur in de pub gehangen, 's avonds Rugby match tegen Australie gekeken, gewonnen met 23-22.
Oh wel even leuk:
De gekke Kiwi tourguide (Nathan geloof ik), is helemaal leip. In de bus zei die: let's play a game, put your hands up. 1 persoon die het deed, YES you've just won yourself a free jump off the skytower. SUPER VET. Die had ie even in z'n binnenzak zitten.
Vervolgens kwamen we ergens aan bij een strandje, zegt ie: wie er zonder kleren inspringt krijgt 500 dollar. Tom zo gek om het te doen. Zegt ie: bij nader inzien, ik geef je een reis weg met onze tourding ter waarde van 1000 dollar, zelf weten wanneer en hoelang and I'll show you some crazy shit! Gekkenwerk gewoon!
Vervolgens met de bus (de chauffeur kon overigens geen bus besturen) naar Mount Eden gereden, mooi uitzicht enzo, zegt ie: This one's for the girls: If you run one lap around thecrater (van de vulkaan achtig ding ofzo), IN YOURUNDERWEARyou'll get the same trip! Liesbeth, stoere chick dat ze is, zegt I'LL DO IT. Daar rende ze dan, 10.000 toeristen om je heen, 45 man van Intern en rennen maar, paar Chinezen die (uiteraard) filmpjes en foto's maakten, en ja hoor, reisje gewonnen! Ja, dan heb je lef, ik had het niet gedurfd.
Daarna dus geluncht in een bar, om vervolgens naar The Fat Camel te verhuizen, door te zuipen (Happy Hour, 2 for 1) en om half 9 de Rugby wedstrijd gekeken. Wat een zieke wedstrijd was want ik ging roken en toen stond het 9-22 voor de Aussies, ik kom terug en het staat 23-22 voor de Kiwi's. Geweldig natuurlijk. Rugby is ook een hele interessante sport (lees: gespierde mannen in korte strakke broekjes die over elkaar heen beuken en het begrip 'mannelijk' een hele nieuwe betekenis geven).
Heb trouwens wel gehoort van een vervelende Liverpooler dat ik 10 pond moet afvallen en wat volume in m'n haar moet creeëren. Thank you....!!
Zondagochtend moest ik natuurlijk van 9 tot 17u werken op de HomeShow van m'n stage. Ikstipt 9am brak verschenen op werk, om vervolgens weer naar huis te mogen want ze hadden teveel personeel. Vond ik helemaaal niet erg. Gister voelden ze zich schuldig dus heb ik een heerlijke fles Nieuw Zeelandse wijn gekregen om het goed te maken :-)
Zondagmiddag boodschappen gedaan met Nikita&filmpje gekeken.
Nou dat was dit weekend, toch niet echt een mini update (a) Kan het ook niet helpen dat als ik eenmaal begin met typen, ik niet meer kan stoppen!
Dit weekend:
Vrijdagavond: Rijden naar Taupo met de populaire mensen van Intern, HAHA: http://nl.wikipedia.org/wiki/Taupo
Zaterdagmiddag:Dingen doen en bekijken in Taupo.
Zaterdagavond: Rijden naarHamilton en daar uit gaan: http://nl.wikipedia.org/wiki/Hamilton_(Nieuw-Zeeland
Zondagmiddag: Mooie golven bekijken in Raglan: http://www.raglan.co.nz/
Zondagavond terug naar Auckland en hopen dat het brandalarm niet afgaat zodra het doorheeft dat wij in aantocht zijn. Hoewel die brandweermannen natuurlijk niet het ergste is wat je kunt tegenkomen. Afgezien van mijn liefste vent natuurlijk ;-)
Dat was 'm weer! Spreek jullie na dit weekend weer!
Oh, special thanks to:
Marloes Schrodeur, lief klasgenootje van ons die ons zomaar onverwacht een kaartje heeft gestuurd om de muren wat op te vrolijken! Vooral kaartjes sturen, dat is echt heel erg leuk om te ontvangen als je zo ver verwijdert bent van je eigen thuis! Dus heel erg bedankt Marloes!
Doei vriendjes, vriendinnetjes, familie en de rest!
Cape Reinga
Hallo lieve mensen!
Dit weekend zijn we met een groep van Intern naar Cape Reinga geweest. Cape Reinga is het uiterste puntje van het Noordelijke eiland van Nieuw Zeeland. We vertrokken vrijdagavond om half 6, gelijk vanuit stage dus, om een autorit te maken van ongeveer 5 uur naar het plaatsje Kaitai waar we de nacht hebben gespendeerd in een hostel from hell. Waarom? Nou omdat je eigenlijk maar tot 21 uur 's avonds kon inchecken, maar aangezien wij natuurlijk van die harde werkers waren, konden we dit niet halen. Een andere groep was wat eerder vertrokken en die zouden rond 22 uur aankomen, en voor ons inchecken. Ze kwamen om kwart voor 11 aan, wat toch nog best snel gedaan is en dit was geen probleem. Wij kwamen alleen om half 1 ofzo aan, wat de eigenaar (de 'nare aardige man') niet zo heel fijn vond. Wij wel, vandaar dat we nogal luidruchtig aankwamen omdat we blij waren dat we het hadden gehaald. Vond meneer Hostel niet zo fijn aan het 'SHUT THE FUCK UP' te horen, want we moesten allemaal stil zijn, mensen lagen te slapen. Dus uiteindelijk heb ik het 'Bilthovense hangen' naar Kaitai gebracht en zijn we buiten gaan zitten bier drinken. Je moet toch wat in een plaatsje waar geen hond te bekennen is. De volgende ochtend was de nare man weer hartstikke vriendelijk, vandaar de naam: Nare aardige man.
De auto trip was helemaal niet erg, omdat we met Wouter en Jos in de auto zaten, twee ontzettend grappige jongens. In Nederland moet je af en toe blazen als je 's avonds in een auto zit. Zo ook in Nieuw Zeeland. Dacht Wouter. Er stond politie langs de weg om te controleren op dronken automobilisten. Wij denken jeej, hij is nuchter, laat maar komen. De agent komt op ons afgelopen met een soort van uitvergrote mobiele telefoon waar je in moet blazen. Dacht Wouter. Blijkt dat je hier in Nieuw Zeeland niet moet blazen, maar praten. De agent komt dreigend met het apparaat op Wouter afgelopen en steekt het richting zijn gezicht. Wouter neemt een diepe teug lucht en zegt, do I have to blow? De agent kijkt een seconde verward en zegt: Just say your name. En Wouter zegt: pfffffWouter . Address please: 21 Whitaker place. Het apparaat zegt: No Alcohol, hoewel ik denk dat de agent het hier niet mee eens was. De auto achter ons overkwam iets soortgelijks. De jongen die moest blazen (dacht Wouter), is hier pas 2 dagen. Logisch dat je je adres dan nog niet helemaal weet. Dus de agent zegt: Address please? Leslie zegt: uhmmmmmm .... (en verzint iets). Het apparaat zegt: No Alcohol en we reden door. De agent moet echt gedacht hebben dat de batterijen van het apparaat op waren.
We zijn zaterdag om half 10 in de ochtend vertrokken naar Cape Reinga, wat nog ongeveer 2 uur rijden was. Daar aangekomen kon ik even geen ademhalen zo prachtig het was. Ik weet niet of jullie weten hoe de hemel eruit ziet, maar ik denk dat Cape Reinga er aardig bij in de buurt komt, wat een prachtige plek is dat zeg. De foto's komen zo snel mogelijk, moet ze eerst allemaal nog verzamelen van de rest van de mensen en er de mooiste tussenuit halen! Maar het was super, super mooi, echt niet te beschrijven. Leslie en Stephanie hadden het leuke plan om naar beneden te lopen, wat eigenlijk niet mocht, om naar het verlaten strandje te gaan dus toen we ze daar zo blij zagen lopen, wilden wij dat eigenlijk ook wel doen. Dus zijn wij, Jos, Wouter, Audrey, Ebru, Naomi en ik met volle moed begonnen met naar beneden lopen. Niet bedacht dat we natuurlijk ook weer omhoog zouden moeten, nee dat was een zorg voor later. Na een levensgevaarlijke tocht over rotsen en losse stenen, kwamen we dan eindelijk aan bij het verlaten strandje. Daar sta je dan, geen levende ziel om je heen met je blote voeten in de Tasman Sea. Voelde me echt 'Queen of the World'. Ik had nooit durven dromen dat ik op zo'n plek zou komen.
Na even vrolijke rond gehuppeld te hebben, en met blote voeten (ja echt, BLOTE voeten) over rotsen geklommen te hebben, gingen we maar weer terug. Doen we wel even. Niet dus. Het was zonder te overdrijven een walk to remember. Alleen dan niet in de positieve zin van het woord. Het was ontzettend steil naar boven en we liepen super hoog, naast een idioot steile afgrond. Ik heb me natuurlijk groot gehouden, maar van binnen was ik stilletjes aan het huilen zo eng vond ik het. Maar die hoogtevrees heb ik mooi wel klein gehouden dus ik ben heel erg trots op mezelf, mijn eerste doel hier is behaald! Na een korte pauze kwam ik erachter hoe IDIOOT dit plan is geweest, want ik dacht eventjes dat ik dood ging. Jezus wat was dat zwaar zeg. Ebru had het nog zwaarder, want het is Ramadan dus het arme kind had nog niets gegeten of gedronken. Ze heeft ter plekke besloten dat ze maar even een pauze nam van de Ramadan, want het is natuurlijk niet gezond om in de brandende hitte de Mount Everest te beklimmen zonder dat je iets van vocht en voedsel in je lichaam hebt. Ik heb diep respect voor haar dat ze gewoon heeft doorgezet en niet heeft geklaagd! Uiteindelijk na wat wel 8,5 uur leek, kwamen we boven. Ben nog nooit zo blij geweest haha! We kwamen nog een paar Rugby Players tegen, die ook een wandeling wilde maken, op flip flops nog wel (Wouter ook trouwens, diep respect voor hem), maar dat deden zij wel even want 'we zijn rugby players'. Ja ja, succes jongens.
Uiteindelijk zijn we terug naar de auto gegaan (wat overigens echt een monster truck bleek te zijn, kom ik zo op) om naar 90 Miles Beach te rijden en daar te gaan sandboarden! We kwamen daar aan en het eerste wat we deden was met de Monster Truck over het strand, door het water te crossen. Naomi heeft zelfs nog gereden! Het was een automaat, geen zorgen. Ging mij toch iets te ver, want jullie weten hoe ik ben op een fiets, laat staan in een auto op gladde ondergrond. Was natuurlijk super leuk, maar uiteindelijk kwamen we voor het sandboarden dus daar gingen we dan. Je moet je even voorstellen dat je net een bergtocht van 3 uur achter de rug hebt en dan een GIGANTISCHE zandberg voor je ziet liggen waar je met je plastic sleetje op moet gaan klimmen. Dan schiet er wel even door je hoofd; DIKKE DOEI. Maar nee, natuurlijk gingen we dapper de zandberg tegemoet. Het was super los zand dus bij elke stap gleed je een halve terug. Na heel wat geploeter en gevloek kwamen we dan boven aan. Dan kickt de hoogtevrees weer even in en ik dacht echt bij mezelf; moet IK met mijn HOOGTEVREES met een PLASTIC sleetje hier vanaf gaan GLIJDEN? NO. WAY. Wel dus. Daar gingen we dan, even afzetten en WHOESJJ!!! ZO ONTZETTEND GAAF! Kom je beneden wil je nog een keer, kijk je achterom naar de gemene grote berg, denk je; ja laat ook maar volgende keer weer. Maar het was super, super gaaf!
Na het sanboarden wilde de rest ook even met de Monster Truck over het strand crossen. Ja is goed, gaan jullie maar we wachten wel even. Na een tijdje komt er een zielig monster truckje de hoek omrijden. HIJ DOET HET NIET MEER. Ach, zal de koelvloeistof wel zijn. Gewoon even wachten. Wij wachten, toch rijden, weer wachten, de rest even koelvloeistof halen. Was het dus niet de koelvloeistof. Wat het wel was, weet niemand, maar na een tijdje deed onze lieve auto het weer als vanouds. Vandaar, Monster Truck.
Aangekomen bij het hostel, hebben we even binnen gezeten tot een uur of 23 om daarna weer buiten te gaan hangen. We zijn trouwens wel fanatiek op zoek geweest naar een kroeg, en toen we dachten er 1 gevonden te hebben, werden we zwaar teleurgesteld. De openingstijd was: 9am till late. YES, hier gaan we natuurlijk helemaal los met z'n allen. Toch maar even vragen hoe laat nu precies till late is. 9pm. Great. In dit stadje was Jesus Lord, dus zal daar wel door gekomen zijn. Geen kroegen dus. Vandaag dat we op zaterdagavond in het saaiste dorpje ooit, buiten hebben gehangen. Het voelde even alsof ik weer thuis was! Ik heb zelf een Limburger 'Tantoe Lauw' aangeleerd, Bilthovense 'slang' hahaha. Uiteindelijk zijn we uit verveling maar een lame spelletje gaan doen; je sigaretten filter zo dicht mogelijk bij het blikje bier gooien, wie er het verst vanaf gooit, moet een opdracht doen. Denk aan: spugen op een auto, het plafond aanraken, onder bankjes door kruipen, op een telefooncel klimmen. Hartstikke leuk natuurlijk om dit in de vriezende kou met je dronken hoofd te doen.
De volgende dag (ja het weekend wordt nog VEEL stoerder) zijn we om 10 uur vertrokken om te gaan.......... QUAD RIJDEN!!!!!!! Je hebt Quad rijden en Quad rijden. Ga je in Nederland Quadrijden, ja, leuk. Ga je in Nieuw Zeeland Quadrijden, OUT OF THIS WORLD!!!! Het is serieus het gaafste wat ik ooit in m'n hele leven heb gedaan. En ook het engst. We kwamen aan bij de Quad meneer die ons het even ging leren. Voor de meeste mensen die mij een béétje kennen is het natuurlijk geen verrassing dat ik voor iedereen (ik was namelijk de laatste in de rij) bij de eerste heuvel (je hoefde niet eens gas te geven) vast kwam te zitten. You stay very close to Richard dear, no worries. No worries, my ass. Doodeng vond ik het. Moesten we ook nog gelijk de weg op. Ja hallo, daar heb je auto's die je tegemoet komen rijden, wat denken ze wel niet. Ik had zelfs een pook, weet ik veel hoe zo'n ding werkt. Uiteindelijk dacht ik nou hè, dit is best makkelijk. Iets te vroeg gejuicht want daar ging ik hoor. Ik slipte over een nat stukje en slingerde zo over de weg, uit paniek drukte ik het gas in tot ik bedacht, nee Eva, druk anders maar gewoon de rem in. Na mijn bijna-dood-ervaring stond ik dan stil. Even ademhalen en weer door. Toen we van we weg afkwamen, waar het echt moeilijk ging worden, werd ik toch weer een beetje bang. Tot ik erachter kwam dat wat je ook doet, je valt NIET. Dat ding valt gewoon niet om, het is ongelooflijk, wát een stoer ding is zo'n Quad. We hebben 2,5 uur gequad. Over rotsen, door water, door de woestijn, over het strand. Zo ontzettend gaaf, ik vergeet het nooit meer. In Nederland had ik dit nooit gedaan. Was ik nooit gaan 'bergbeklimmen', sandboarden of quadrijden, maar in Nieuw Zeeland moet je zulke dingen wel doen natuurlijk. En ik heb er geen spijt van. Hoewel ik af en toe wel zoiets had, was ik ook maar 2,5 uur gaan paardrijden zoals een paar anderen (hahahahahaha).
Na het quadrijden zijn we ergens wat gaan eten en doorgereden naar huis. We kwamen ongeveer 22:30 uur aan. Je moet je voorstellen dat je aan het eind van je Latijn bent en alleen nog maar aan douchen en slapen denkt (douchen niet eens, het boeit je niet dat er overal zand zit, je wilt gewoon slapen). Dus wij overenthousiast aan komen rijden, staan er ongeveer 5 brandweer auto's buiten en een stuk of 30 brandweermannen (om de pijn wat te verzachten). Was het brandalarm (weer) vals afgegaan. Een of andere gast die dronken was ofzo had het brandalarm af laten gaan. Bedankt hè! We zijn toen maar even met Ellen naar haar appartement gegaan, die heeft gekozen voor het minder luxe appartement in Columbia, naast Empire. Ze gaat binnenkort verhuizen naar Empire en ik zal je vertellen waarom; wat een CRAP appartement is dat zeg. Geen woonkamer, de wc in de badkamer, klein keukentje, eenpersoonsbed, klein kamertje, geen tv, echt ontzettend klein. Dan betaal je wel iets minder maar dan leef je niet echt relaxt hoor. Zijn wij even blij dat we toch voor het luxere appartement hebben gekozen, God wat is dat klein zeg. Uiteindelijk konden we rond 23 uur naar binnen om dan eindelijk na een fantastisch, onvergetelijk weekend, in slaap te vallen.
Om de volgende dag met een halve ooronsteking en koorts wakker te worden. Fijn! Zaterdag hebben we de Free city tour and Bridge Climb, waarvan ik nu zoiets heb, laat maar komen, ik kan de hele wereld aan!
De foto's komen echt zo snel mogelijk, beloofd! Hoop dat jullie lekker jaloers zijn geworden op mijn onvergetelijke ervaring. Moet wel zeggen dat ik toch wel zoiets heb, waren paps, mams en vriendje er maar bij, mis jullie echt heel erg en voel me soms best alleen. En als ik dan dit soort dingen doe denk ik, WOW die en die zou dit echt 'to die for' vinden! Maar het is niet anders, gelukkig mag ik deze ervaring delen met Naomi, en dat betekent ook wel wat natuurlijk! Vriendinnen voor meer als 7 jaar en dan zulke dingen doen met z'n tweeën, vind ik toch best speciaal.
Nou ik ga even een filmpje kijken (thanks to Wouter die bijna alle classic Disney films heeft): The little Mermaid. Love it!
Heeeele dikke kus voor iedereen, mis jullie en tot snel!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Voor mamma
Hoi allemaal,
Binnenkort zal ik een blog schrijven over mijn dag bij de Gift Fairvan afgelopen dinsdag, maar nu eerst even dit:
O MIJN GOD.
Er komt net eenmevrouw bij m'n bureautje staan en ze zegt:'Hi dear, I'm selling chocolates for bla bla (geen idee, een of ander goed doel), andI made them myself, could I sell them to you and your lovely collegues?'. Ze zijn hier ontzettend van het doneren enzo en aangezien ik voordat ik hierheen ging doneerde aan Stichting Livebuilt ,(geweldig goed doel, zou iedereen aan moeten doneren, de eigenaar, Douwe is iemand die het geld ook daadwerkelijk gebruikt omscholen en dergelijkein derde wereld landen te bouwen: http://www.live-build.nl/ ), dacht ik nou, doe ik ook iets voor het goede doel hier, want ik ben best van de goede doelen. De zakjes kosten ongeveer 5 dollar per stuk, en de hele 5 dollar gaat naar het goede doel, dus ik heb er lekker 4 gekocht (heeel slechtcuz I really can't afford it).
In het eerste zakje zit gedroogd fruit met noten, zodat ik me niet heel erg schuldig hoef te voelen, want het is toch fruit! Het tweede zakje bevat een mix van (alles zelfgemaakt he!) Engelse drop covered in chocolat. In het derde zakje zit een mix met marshmallows, nootjes en chocolade en... in het laatste zakje zit...
'Russian Fudge'
Aangezien mamma en ik dol zijn op fudge, maar je in Nederland (or anywhere else for that matter) eigenlijknergens echt goede, zachte, op-je-tong-smeltende Fudge kan krijgen, dacht ik laat ik eens kijken of ze nuecht zo goed is als dat ze zegt dat ze is. Natuurlijk moest ik er wel meteen eentje proberen (er zitten maar 5 stukjes in het, super schattige,zakje, too bad).
And ohmy ffing God, let me tell ya, het is alsof ervijfhonderddertig engeltjes(en een duiveltje, want het is een huge weight gainer)op m'n tong aan het pissen waren en niet meer ophielden. Ze staat d'r nog steeds.Ik raakte echt in een soort van extase, steeg boven mezelf uit, ZO geweldig was deze Fudge. Dit is Fudge in de breedste zin van het woord. ON-GE-LOOF-LIJK.
Om even to the point te komen waarom dit blog nou'Voor mamma' heet;Ik hebmezelf plechtig beloofd om deze fudge te bewaren tot ik weer terug ga naar Nederland zodat mijn lieve moesje deze goddelijke, hemelse, out of this world,lekkernij zelf kan opeten, en dat zij dan ook maar boven zichzelf uit mag stijgen! Want dit kan ik voor een diehard Fudge liefhebber niet laten liggen. Gelukkig kan je Fudge bewaren for ages, dus dat komt wel goed.
Nog even voor de duidelijkheid: Voor de mensen die de film 'Chocolat' met m'n ex-vriend Johnny Depp in de hoofdrol hebben gezien, het gevoel dat je van deze Fudge krijgt, is precies hetzelfde. Voor de mensen die deze film niet hebben gezien, ga hem dan nu kopen/lenen/huren/stelen want hij is geweldig <3 Vooral Pantoufle, zo heb ik mijn Kangaroe ook genoemd.
Dus lieve mamma, here's to you en dat we in februari lekker samen op de bank dezeoverweldigende fijne Fudge mogen opsmikkelen. En als het lieve vrouwtje terugkomt, haal ik er nog veel meer bij.
En serieus, ik ben weleens (wel meer dan eens)van het overdrijven, maar dit is echt NIET overdreven. Dit is echt wel een heelblog waardig.
Weet je wat, voor de liefhebbers die enthousiast zijn geworden door mijn hersenspoelende Fudge ervaring, neem ik ook gewoon een zakje mee. Geef het hieronder dan maar even aan. Maar dit is alleen als het vrouwtje nog terugkomt! Het vrouwtje ziet er trouwens uit alsof ze zo uit Hansel and Grettel is gelopen als de heks met het snoep huisje. Volgens mij woont ze ook in zo'n soort huisje, is het echt een type voor ja. Anywayz, let me know if you want it!
Ik ga maar weer even aan het werk, moet ook gebeuren, maar ik moest dit jullie toch even melden.
Dikke kus voor iedereen! Mis jullie vreselijk!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ps. Dit weekend gaanwe met een groep van ongeveer 15 man, allemaal van Stagehuis NZ, een trip maken naar Cape Reinga, 7 uur (!!!!!) rijden,dit is hetmeest Noordelijke puntvan Nieuw Zeeland, waar de Tasman Sea (naar Abel Tasman, ontdekker van Nieuw Zeeland en Nederlander)en de South Pacific Ocean samenkomen, schijnt een spectaculair gezicht te zijn! Can't wait!
Update
Hoi allemaal!
Het werd weer eens tijd voor een update :-) Dit weekend hebben we doorgebracht met de leukste mensen! Vrijdag hadden we een relaxt feestje bij een stel brazilianen en een japanner thuis, was super gezellig, een beetje drinken, lachen, dansen, zingen en springen! Iedereen is zo gezellig hier, de sfeer is gewoon geweldig, een beetje zoals Lowlands!
Zaterdag avond nam Gregoire (een Franse student) ons mee naar een ander feestje bij een soort hostel waar iets van 10 studenten wonen, ik moet er niet aan denken! Elke ochtend wakker worden en 10 mensen om je heen hebben, vreselijk! Nee ben veel te blij met Nikita en Naomi als roomies ;-) Na het feestje zijn we naar een club aan de pier gegaan, waar we de rest van de avond hebben gespendeerd met dansen en lachen, vooral lachen, ik heb spierpijn in m'n kaak van die smile die ik om m'n gezicht krijg van alle mensen hier, wat je denk ik wel aan de foto's kunt zien haha! Hierna zijn we nog even naar het appartement van de brazilianen en japanner (Yuka heet ie BTW) geweest, hebben we een beetje gepokerd (JA dat doe ik zelfs in Nieuw Zeeland!) en een drank spelletje gedaan zonder drank maar met bierdopjes haha.
Uiteindelijk kwamen we heel laat, of beter gezegd vroeg, thuis, namelijk om half 8. Vandaar dat ik zondag helemaal niks gedaan heb! Maar het is hier volkomen normaal om om 8pm naar vrienden te gaan, 10pm uit te gaan en tot 8am door te gaan. Niet dat ik dit elk weekend volhoud natuurlijk!
Morgen is het dan eindelijk zover, dan mag ik naar de locatie van de Gift Fair! Heb er super veel zin in want er zijn 5 enorme hallen helemaal gevuld met bezoekers! Morgen moet ik dus wel netjes gekleed gaan :-) Ze willen me volgens mij ook een keer op zondag laten werken, hopelijk niet de zondag van het 11 september weekend, of aankomende zondag, want dan willen de mensen van Intern (Stagehuis) die ook bij ons wonen, een weekendtrip maken, waar ik toch best wel veel zin in heb!
De telefoon aannemen gaat steeds beter, verveel me wel een klein beetje want echt IEDEREEN in op de Gift Fair, dus ik zit hier compleet in m'n eentje, op de werknemers van het andere bedrijf, EENZ (Events and Exhibitions New Zealand), na.
Over 5 weken is er de nieuwe Exhibition, FoodTech PackTech, en daar mag ik volop in mee gaan lopen, dus dan krijg ik het wel een stuk drukker!
Dus morgen moet ik hier gewoon om 9am aanwezig zijn, we gaan om 10am naar de locatie (ASB Showgrounds) en om 5pm wordt ik weer teruggebracht. Dinsdagavond is nu ook onze filmavond geworden met de mensen van Intern, beneden in het bioscoop zaaltje van Empire.
Woensdag hebben we een etentje met de mensen van Stagehuis, dus dan ga ik echt iedereen ontmoeten die hier zitten via Stagehuis, hopelijk ook wat buitenlandse studenten, want ik kom hier niet om te Nederlanders te leren kennen, die heb je in Nederland al genoeg natuurlijk!
Nog een uur en 20 minuten en dan is de kop van de week eraf! Het regent nog steeds bijna elke dag en het is nog steeds koud, maar ik merk wel dat als de zon schijnt, het ook gelijk heel warm is want de zon is nogal heet hier. Komt door dat gat dat ze hier hebben zitten in de ozonlaag.
Ik heb van een collega, Ginny Bernardo, een mail gekregen met goedkope dingen die je in Nieuw Zeeland kan doen, met allerlei links en dat soort dingen! Zie hieronder:
http://flightbookings.airnewzealand.co.nz/vgrabview/en_NZ/ - Air NZ Grab A Seat - it changes every day! So check every day! Sometimes it have cheap air fares to Fiji too!
http://www.sella.co.nz/general/travel/onedollar/ - An auction. You will need to register - its free then once you are registered, then you can bid. They have accom in bay of islands too and south island
http://www.sella.co.nz/general/travel/activities-attractions/nature-outdoors/6c6wvn/ - this is great - from auckland to coromandel , bay of islands
http://www.sella.co.nz/general/travel/activities-attractions/nature-outdoors/6c6wvl/ - akl sight seeing - I think this includes the entry fee to the places you are going to. But go to their website and check first and plus check how much it is normally before you keep bidding.
http://www.sella.co.nz/general/travel/activities-attractions/nature-outdoors/6c5nmr/ - cape reinga is where the light house is and its on top of the north island.. a must to do..! this tour is for 2 ppl.
There are other websites as well like
http://www.grabone.co.nz/auckland
all these websites changes every day! They have things like bungy jumping from sky tower to cruises and sailing in akl harbour etc at 50% off the normal cost!
Happy looking! =)
Zo aardig zijn ze hier dus. Ik ga nu weer even door met werken, is ook belangrijk natuurlijk! Vanavond gaan we wortels met aardappels eten, vorige week hebben we zelfs bloemkool gegeten, om het maar even Hollands te houden.
Oh en ik moet nog even kwijt: zo'n grote ramp is het niet als ik ook een keer dt foutje maak jongens, ik heb er 1 gemaakt in dit halve boekwerk van me en krijg het echt gelijk van IEDEREEN te horen, 'je moet wel op je spelling letten hoor' HALLO 1 foutje en ik moet gelijk op m'n spelling letten? Haha give me a break ;-)
Ik moet gaan, moet een mannetje van de TNT bellen om iets op te halen ofzo. Snap er niks van, hoe dat moet, maarja ik ga wel weer stuntelend bellen en hopen dat ze het snappen hahaha.
See u next time, cheers!
Eva.
Twitter!
Hi everyone!
Ik zit hier nu op stage, helemaal alleen achter de frontdesk, Niamh (spreek uit: Neeve) is vandaag bij de locatie, ik ga maandag of dinsdag waarschijnlijk. Dus ik kreeg gister even te horen dat ik vandaag in charge of the front desk ben. Heb mijn eigen telefoonnummer waarop mensen me terug kunnen bellen en berichten achter kunnen laten. Ook moet ik hier mijn eigen voicemail voor opnemen! Hij gaat zo: This is Eva van der Kooijfrom XPO Exhibtions speaking, I can't answer the phone right now, but if you leave your name, number and a message I will call you bak ASAP. Cool, thank you, bye!
Ja en dat Cool, thank you, bye! moest van Niamh omdat hier het formele Engels DUIDELIJK niet formeel is haha!
Heb al een paar telefoontjes gehad, in het begin ging het een beetje hakkelig maar het gaat nu steeds beter, begin ze beter te verstaan enzo!
Maarja reden dat ik dus even blogde is omdat ik een twitter pagina heb aangemaakt naar lang zeuren van sommige mensen. Waarom ik er een heb is nog niet echt duidelijk want ik heb geen telefoon met internet dus kan alleen op kantoor en thuis twitteren maarja waarschijnlijk willen mensen weten waar ik mee bezig ben ofzo! Dus ik zal zoveel mogelijk gaan twitteren, in het Engels want mensen hier willen me ook kunnen begrijpen haha!
We hebben net weer morning tea gehad, net als gister. Ik ben hier 4 dagen en heb al 3 morning teas gehad, die van vandaag was gewoon zomaar hahah! Ik vermaak me hier prima en het is alweer bijna 12 pm! om 1pm ga ik lekker even lunchen een uurtje (hoe fijn is dat) en dan is de dag zo weer voorbij! Ben blij dat het zo leuk is hier, vooral de mensen, iedereen is echt super behulpzaam en vooral melig, ik hoor iedereen de hele tijd de longen uit het lijf lachen haha! En dan komen ze hierheen gerent om mij ook even het grapje te vertellen en dan lacht iedereen nog eens 10 minuten langer alsof ze het grapje voor het eerst horen haha ja het is leuk hier!
Ik ga weer even verder met werken, moet ook gebeuren, ik wilde jullie alleen even m'n twitter pagina geven. Dan moet ik dat wel doen natuurlijk, lekker stom: www.twitter.com/evavanderkooij.
Als je twitter hebt, ga me volgen!!
Dikke kus!
ps. Kan IEMAND me PLEASE op de hoogte houden, want ik moest via de WWW van Hoeksema (of all people) erachter komen dat we fucking EUROPA in gaan! Shame on you, you gotta keep me posted about the soccer scores GOT IT?!!