Hoi lieverds!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik heb geschreven en er is veel gebeurt dus bereid jullie maar voor op een heeeeule lange blog! Heb wel slecht nieuws te vertellen: Ik heb geen foto ruimte meer op reismee.nl, als ik meer ruimte wil moet ik het kopen en daar heb ik geen geld voor. Dus ik plaats alle foto's wel ergens op en dan zet ik hier de link neer, wordt waarschijnlijkfacebook ofzo maar jullie kunnen die gewoon zien als ik 'm openbaar maak.De afgelopen week zat gevuld met keihard werken op de Foodtech Packtech beurs, keihard feesten voor Naomi's 21^e verjaardag en keihard gave dingen doen in Rotorua met Intern.

Foodtech Packtech Show

De Foodtech Packtech Show is een beurs voor voedselverpakkingstechnologie (goed galg woord, als het al een woord is), klinkt natuurlijk idioot saai maar ik heb me geen moment verveeld! De beurs duurde drie dagen, 12, 13 en 14 oktober. Ik heb me voornamelijk bezig gehouden met het uitdelen en vooral ook uitleggen van scanners (kleine scan-apparaatjes waarmee exhibitors hun potentiele klanten mee konden scannen en zo met 1 druk op de knop hun contactgegevens hadden). Daar was nogal een gedoe mee omdat de helft zo koppig en eigenwijs was en gewoon niet snapte hoe zo'n ding werkt en daarom maar de scanners de schuld gaven. Naast dat ik omgedoopt was tot 'Scannergirl' en opgenomen was in 'Team-Trakker' ben ik ook druk bezig geweest met het persoonlijk begeleiden van de rijke zakenmannen. Hiervoor had ik een Ipad tot mijn beschikking gekregen. Voor degenen die mij een beetje kennen weten dat: Eva + Hightech touch dingen = NOT GOING TO WORK. Ik snapte er dan ook helemaal niks van. Het was ook puur om interessant te doen voor de zakenlui, want het enige wat ik kon doen was een Floormap bekijken en gebruiken. Niet dat het daarom een stuk makkelijker werd voor mij hoor. Ik kan namelijk ook geen kaartlezen. Als ik een kaart lees, dan draai ik hem zo dat de kaart ligt zoals ik moet lopen. Zo deed ik dat dus ook met de Ipad. Ik moest bijvoorbeeld 1 van de zakenlui naar Stand 2567 (ofzo) brengen, helemaal links bovenaan op de kaart. Ik de kaart draaien, niet door hebben dat de kaart recht blijft vanwege een hightech snufje dat Ipad heet, waardoor ik uiteindelijk dacht linksboven aan de kaart te staan maar dus totaal ergens anders terecht ben gekomen. Gelukkig kon mijn 'klant' er wel om lachen. Ook wel logisch als je mijn compleet verwarde hoofd had gezien.

Verder was ik degene die verantwoordelijk was onsite voor het goede verloop van het gebruik van de scanners, en dus met een Ipad, walkie-talkie en telefoon druk aan het rond rennen was van a naar b en weer terug. En ondertussen de zakenmannen tevreden houden! Ik heb dus ontzettend drukke dagen gehad, maar niet alleen druk, ook lang. Het leuke van op een event werken is, ookal werk je 10 tot 12 uur op een dag, het maakt niet uit want werken op een event is het leukste wat er is! Ik heb het onzettend naar m'n zin gehad en ben flink bezig geweest met netwerken, wat mijn zakelijk Engels flink verbeterd heeft. Het was ook veel lachen en charmant doen, en daar heb ik met mijn lompheid nog redelijk wat moeite mee gehad. Ik kan wel heel charmant doen maar dan twee seconden daarna struikel ik over de enige losliggende mat in de hele hal of ik kijk lachend naar links en loop voor tegen een stand aan die compleet omdonderd. Maarja ik weet dan wel weer hoe ik mensen moet laten denken dat ze de leukste, slimste, en meest fantastische wezens op aarde zijn, en dat is het enige wat zakenmannen willen horen. Dus a lot of: 'Oh really? How interesting! You're kidding me, that sounds fantastic! Yes I can tell that you really know what you're talking about! Oh hahahaha, that is SO funny! O M G did you really think of that? Oh, looking at you makes me realize I have SO much more to learn' Ik heb heel wat konten gekust, maar ik vond het super leuk om te doen! Heb ook heel wat afgelachen met mijn collega's en heb nu echt het gevoel dat ik one of them ben. Woensdag was vooral een lange dag, gewerkt van 8 tot 7 en daarna natuurlijk...

Naomi's 21^e verjaardag

Woensdag 13 oktober was het zover, mijn allerbeste vriendinnetje is 21 geworden! Officieel volwassen! Ik heb samen met Jos en Sven 2 kaartjes gekocht voor de musical 42nd Street, en ik ben degene die met Naomi mee mag, terwijl alle credits naar Jos moeten gaan want het was zijn idee. Ik moest van hem de eer opstrijken (beste vriendin enzo) maar nu kan hij er toch niks meer aan doen dus wil ik even duidelijk onderstrepen dat alle credits van dit leuke cadeau naar JOS VAN DEN BERSSELAAR gaan. Zo. Verder heeft JOS VAN DEN BERSSELAAR een tasje gekocht waar wat lekkere dingen voor Naomi in zaten (super slim bedacht die olijven trouwens). Ontzettend lief ook dat ik mee mag, vind ik helemaal niet erg. Ik ben wel heel blij dat ik dit samen met Sven en Jos kon geven want mijn cadeautje waar ik zo enthousiast over was, viel een beetje tegen (voor mij dan) : Ik heb een paar weken geleden reserveringen gemaakt voor een etentje op vrijdag 15 oktober helemaal boven in de 328 meter hoge Sky Tower bij het chique restaurant Orbit. Ik vond het heel origineel bedacht van mezelf, haha. Het was een verrassing want ik wilde Naomi's reactie zien als we aan kwamen lopen. Komt Naomi dinsdag heel blij naar me toe: 'Mijn baas neemt me woensdag uit lunchen in de Skytower voor mijn verjaardag!!!!!!!'. Je kan je vast wel voorstellen hoe moeilijk het voor mij was om op dat moment mijn teleurstelling te verbergen en oprecht blij voor haar te klinken. Is me wel gelukt zei Naomi later. Ik dacht, dan gaan we wel wat anders doen, maar als je minder dan een week van tevoren cancelled moet je 50 dollar betalen. En om 50 dollar te betalen om niet uit eten te gaan, vind ik een beetje overdreven. Ik heb mezelf maar moeten overtuigen dat het toch veel leuker is om 's avonds in de Skytower te zitten.

Om even terug te komen op woensdagavond. Ik kwam thuis, niet eens zo heel moe en de andere interns kwamen rond een uur of half 10 naar ons appartement. Ik weet niet hoeveel mensen er waren, maar ik kan je vertellen dat ons appartement zowat te klein was. Er is ontzettend veel gedronken (uiteraard) en rond een uur of 12 vertrokken we naar het centrum. Ik moest de volgende dag weer een hele lange drukke dag werken, maar goed, je wordt maar 1 keer 21 natuurlijk. Wij naar de Margarita's (HEEL VEEL bier voor 5 dollar, vandaar) en een leuke avond gehad, natuurlijk. Uiteindelijk lag ik rond half 5 in bed om de volgende dag weer druk aan het werk te gaan. Was overigens niet eens zo heel erg, de echte kater kwam vrijdag pas, toen kon ik m'n ogen niet openhouden (net als nu trouwens). Uiteindelijk heb ik het allemaal overleefd en ben ik stiekem best trots op mijn 'bikkelheid'.

Vrijdag was een lekker rustig dagje op het werk en ik mocht dan ook om half 5 naar huis. Om thuis te komen, heel erg moe, om te kleden, make-uppen en 18uur de deur uit te lopen richting Sky Tower. Daar aangekomen om iets voor half 7 zijn we eerst op het observational terrace geweest, waar je kunt rondkijken en genieten van het uitzicht. Ja, ik heb foto's gemaakt! Het was nog licht en redelijk bewolkt maar we zijn na het eten ook nog even geweest om in sneltreinvaart nog een rondje te rennen en foto's te maken. Om kwart over 7 konden we dan gaan eten. Eerst even een flesje wijn besteld (we wilden eigenlijk Dom Perignon bestellen van 380 dollar, toch maar niet gedaan), en naar de menu kaart gekeken. Het was een ontzettend luxe restaurant en het leuke eraan was dat het ronddraaide! Hij maakte 1 ronde in een uur tijd. Waarschijnlijk denken sommige mensen nu, Eva en ronddraaien op grote hoogte? Gaat dat wel goed? Nee natuurlijk niet, daar heet ik Eva voor. Ik heb geleerd (dankjewel mamma) dat je je tas aan de binnenkant zet, anders kunnen mensen hem zo mee nemen als je even niet oplet. Dus ik braaf mijn tas aan de binnenkant gezet (tussen mij en het raam in, op een randje), wij lekker menu kaartje bekijken (jullie voelen ‘m waarschijnlijk al aankomen), komt onse (Franse) ober met mijn tas naar ons toe: 'Is this yours?' Ik denk huh?! Heb ik hem dan toch laten staan bij de ingang, typisch mij. Zegt ie: 'You shouldn't put your bag on that thing because you spin, but the not the whole Sky Tower spins, you know.' Had ik mijn tas niet vergeten maar precies op het randje gezet, en dat draait natuurlijk niet rond. Dus wij waren vrolijk verder aan het draaien en mijn tas stond nog fijn op het randje tot een oplettende gast mijn tas opmerkte. Het kan ook niet anders dan dat ik in een idioot luxe restaurant met rijke mensen en overbehulpzame obers een lekkere binnenkomer maak door zoiets te doen. Flink de slappe lach gehad. Naomi uiteindelijk nog harder want die dacht dat ik m'n tas bij de receptie had laten staan, toen ze erachter kwam dat het nog dommer kon, kwam ze helemaal niet meer bij. Vanaf toen ging het zo de hele avond. Jullie kennen ons, wij zijn niet zo chic en rijk en wij zijn McDonalds service gewend, niet zo idioot vriendelijk en behulpzaam zoals in de film en wat gebeurt er met Naomi en Eva als ze zich niet op hun gemak voelen en op de nuchtere maag een fles wijn leegdrinken? We worden melig. Dus elke keer als Mister French voorbij kwam om te vragen of het naar wens was, schoten we in de lach. Het leek net alsof we twee meisjes van 12 waren, vreselijk. Ik voelde me heel erg opgelaten, en Naomi ook. Ze hadden wel een kaartje neergezet met Happy Birthday erop en we hadden een speciaal tafelkleed, want dat had ik van tevoren gemeld. In het toetje zou een kaars zitten maar we hebben uiteindelijk geen toetje gegeten want we zaten vol en we wilden roken. Ik had eindelijk de moed gevonden om in een chic restaurant aan Mister French te vragen of we ergens konen roken: 'Of course, go all the way down'. Vonden we toch een beetje raar om honderduizendmiljardmiljoen meter naar beneden te gaan voor een sigaret, dus uiteindelijk niet gedaan. We zagen Mister French al kijken van, waarom gaan ze dan niet, rare meisjes en uiteindelijk hebben we toch half gniffelend de rekening gevraagd. We wisten niet hoe snel we weg moesten komen en zijn toen even wezen roken in het casino van de Sky Tower. Speciaal voor Jacob en co: Vind je het casino in Utrecht groot? Dit is nog honderdduizenmiljardmiljoen malen groter. Ik heb er totaal niks mee, maar weet dat Jacob en z'n vriendjes het helemaal leuk vinden (why?).

Nou we zouden niet uitgaan omdat we de volgende dag om 10 uur weg moesten naar Rotorua en we een beetje fit wilden zijn dus zijn we naar Danny Doolans gegaan en om half 5 's nachts thuis gekomen. Uiteraard. Zo zijn we. Was weer een leuke avond, Danny Doolans heeft altijd leuke muziek (hoewel Naomi en ik ongeveer de enige zijn die dat vinden). Het is alleen een beetje idoot niet normaal druk daar. Elke dag. Elke minuut. De volgende dag ben ik vrolijk door mijn wekker heen geslapen en heb ik met een katerkop mijn tas last minute ingepakt en zijn we onderweg gegaan naar......

Rotorua

Was een enige rit (not) met een speed-date spelletje. Hoewel we elkaar allemaal zo onderhand wel kennen heb ik toch wat nieuwe mensen ontmoet. Om half 2 kwamen we aan in Rotorua om te raften. Ik was niet zenuwachtig maar compleet relaxt omdat het zonnetje lekker scheen en iedereen was in de chill-mood. Tot we de auto in gingen en we een 'Safety talk' kregen. Het ging een beetje zo: 'When we're doing the freefall from the 7 meter high waterfall and you fall out, just make a fire bomb (bommetje) and you'll be fine. When we yell: HOLD ON!! Hold on, and DO NOT LET GO. When we yell: LET GO OF THE BOAT!!! Let go of the boat. DO NOT PANIC.' Na nog wat meer van zulke enge worst case scenarios was het enige dat door mijn hoofd schoot: We are going to die. Maarja, ik ga natuurlijk niet terugkrabbelen! Wij uiteindelijk met een super goede instructeur geraft, voelde me compleet veilig met Leo, Audry, Ellen, Ebru en Naomi in een bootje. Het was SUPER VET. De waterval van '7 meter' was ongeveer 4 meter hoog, misschien nog niet eens, maar ook echt SUPER VET. Het was zo ontzettend gaaf. Had het alleen nog iets wilder verwacht na die 'Safety talk' maar daar zal Ebru wel anders over denken, ha ha. Die is namelijk tijdens de val van de waterval uit de boot geslingerd. Was heel verwarrend wanneer je boven komt en Audry met alleen d'r hoofd nog in het water (waarom ze dat deed, weet nog steeds niemand) ziet zitten en een gat waar Ebru een paar seconden nog zat. Kijk om me heen en zie een heel klein verzopen Ebru'tje meters verderop in het water liggen. Prachtig! Wat er is gebeurt is dat iedereen heel vrolijk 'GET DOWN' was, en Ebru nog onderweg was waardoor ze te laat was, ha ha. Er zijn 3 van de 6 boten omgegaan, waardoor je dus ineens uit de boot bent of misschien wel onder de boot. Onze boot gelukkig niet, Naomi en ik zouden denk ik blinde paniek voelen. Een van de instructeurs heeft trouwens zijn pols gebroken tijdens die val, maar bikkel dat het is, ging ie wel gewoon door. Er was een deel van de groep die de volgende ochtend moesten raften (om HALF ACHT 'S OCHTENDS) en toen is Ham (hij heet Sebastiaan, you can call him Ham) uit de boot gevallen en zowat verzopen omdat ie onder de waterval terecht kwam en rond bleef spinnen en het bommetje dat ie maakte werkte niet, want hij kwam niet boven. Uiteindelijk wel natuurlijk, maar hij heeft iets van 20 seconden onder water gezeten (wat ik heb gehoord). Lieke, die een nogal bewogen weekend had (denk aan: 2 dagen heel veel drinken en uiteindelijk allebei de dagen nekkend naar bed gaan), heeft haar enkelbanden en weet ik het wat gescheurd tijdens de val dus geheel ongevaarlijk is raften niet. Maar wel geheel stoer en geheel VET.

Na het raften zijn we gaan bbq-en. Naomi en ik zijn dol op bbq-en, maar dan op de stokbroodjes en de knoflook saus, as you may know. Dus we hebben uiteindelijk een broodje met een (vies) worstje gegeten en wat bier. 3 bier om precies te zijn, want daarna was het op. We zijn uiteindelijk teruggereden naar het hostel en hebben daar in het warme (HETE) bad gechilled. En daar knap je wel van op na zo'n drukke dag. Even gedoucht, naar de McDonalds (sorry mam, deze week eet ik WEL gezond) gelopen en naar de Lava Bar gegaan. Werd ons verteld dat dat super leuk was enzo. Ik denk dat de drukke, vermoeiende week me heeft gegrepen want ik was chagerijnig en moe en ik kwam er ook niet meer overheen dus vond het niet zo heel leuk. Ik kon de hele wereld wel schieten, en dan al die iritante Kiwi's die tegen je aanknallen en op je voeten staan (weet Naomi alles van, haar voet lijkt wel een olifanten voet nadat er een dronken Kiwi met d'r stilleto-hak op heeft staan springen) en een Leslie die per ongeluk je tant eruit knalt. Hij zit nog steeds los maar Jos zei dat ie weer vastgroeit, de zenuw is ook niet beschadigd want die laat heel duidelijk merken dat ie nog bestaat door keihard te schreeuwen: 'PIJN, HEB PIJN, HELSE PIJN'. Zelfs Paracetamol kan ‘m niet stil krijgen. Maar ach, komt wel weer goed. Hoewel ik wel veel pijn heb, drinken toen ook echt pijn. Kan ook niet op m'n tanden bijten of de pijn 'verbijten', dat doet ook pijn, ha ha ;-) Uiteindelijk heeft mijn chagerijnigheid en Naomi's pijn ons zover gekregen dat we om 10 voor 2 al in bed lagen. Omdat dit niet ons originele plan was, hebben we daarvoor dus heel wat wodka-red bull gedronken (is ook maar 2 dollar duurder als bier) om wakker te worden waardoor ik dus pas om half 5 sliep (hoewel dit mede mogelijk gemaakt is door dronken mensen die je wakker houden, karma's a bitch) en de volgende dag om kwart over 8 en nog steeds dodelijk chagerijnig naast m'n bed stond. Ik ben wel eens vaker chagerijnig maar daar zet ik me dan gewoon overheen en ben ik de oh zo vrolijke Eva die iedereen kent. Gister even niet. Ik miste Jacob, was moe, had pijn, kan m'n pasgeboren neefjes pas over 4 maanden zien, was moe, was niet op m'n moeders verjaardg, miste de hele boel thuis en ik was moe. Vooral moe, heel erg moe. Dus ik was zo chagerijnig, I couldn't be bothered. Ik heb me maar proberen af te zonderen en lekker met Naomi zitten schelden op de hele boel, het arme kind kan zowat niet meer lopen. Zondag zijn we naar een heel groot (en stinkend) Thermaal Park geweest, wat ik minder interessant vond omdat we zoiets al hebben gezien tijdens onze weekendtrip naar Taupo. Hierna hebben we lekker even koffie gedronken in het restaurantje van het park en zijn we doorgereden naar het Rodelen.

Rodelen is van een hoge berg naar beneden racen in een simpel karretje. Super leuk natuurlijk, maar omdat het zo regende en koud was en ik zo chagerijnig en een beetje verdrietig enzo was, had ik er totaal geen zin in. Uiteindelijk heb ik me toch met Naomi helemaal kapot gelachen omdat je zo snel gaat en het ziet er gewoon super grappig uit, ik vond het echt heel leuk. Heb er 1 foto van (Dankjewel JtotheW) en daar kan je wel zien hoe ik erbij zat, ha ha. Na het rodelen had ik er alweer spijt van want ik was compleet doorweekt. Kon ook geen andere broek aantreken want de enige broek die ik meehad, had kauwgom aan de BINNENKANT zitten (en dat was ik vergeten) na een avondje stappen. Vraag me niet hoe. Dus ik eindigde mijn dag met niet alleen de vermoeidheid getting me, maar ook was ik koud en zeiknat. Dat, en nog wat andere factoren deden mijn spreekwoordelijke emmer meer dan alleen overlopen, gewoon compleet onderlopen en ik ben dan ook in de bus met m'n muts over m'n hoofd gaan zitten slapen. Toen ik wakker werd van de ZON was ik al een beetje minder chagerijnig en toen ik de laatste paar minuten met een vrolijke Rowana en m'n nieuwe puppy heb zitten praten was ik weer helemaal blij.

Al met al, was het weekend wel heel leuk maar was ik meer dan blij dat ik weer lekker thuis was. Deze week ga ik het rustig aan doen. En nee, ik ga niet uit woensdag (beloofd). Ik ga woensdag alleen met Naomi naar 42nd street in het Civic Theatre en daarna straight to bed. Donderdag ga ik eindelijk met mamma skypen, want die mis ik ontzettend erg. Oh, we gaan donderdag ook waarschijnlijk dingen boeken voor onze trip naar het zuidereiland van twee weken tijdens de kerstvakantie. We gaan Oud&Nieuw vieren in Queenstown en dat schijnt heel leuk te zijn. We huren een auto (met 'we' bedoel ik, Jos, Naomi, Sven en ik) en gaan fijn rondtouren met onze tentjes in de achterklep, want ja dames en heren, Naomi en Eva gaan 2 weken lang KAMPEREN. Ja leuuuuk!!

Ik lag gister om 11 uur lekker te slapen, maar ben nog steeds heel erg moe. Vanavond moet ik heel veel troep wassen en weer lekker op tijd naar bed. Ook wordt deze week een flinke balans week want heb vorige week iets te ongezond gegeten.......

Nog een paar leuke dingen die ik even kwijt wilde:

-16 oktober is mijn lieve tante Caroline bevallen van Thomas en Sander! Ik vind het heel jammer dat ik nu niet in Nederland ben, had mijn twee nieuwe neefjes wel heel graag willen zien.. Maarja, je kan niet alles hebben. Nu kan ik wel twee All Blacks hompertjes voor ze kopen (welke maat hebben ze in februari?)

-16 oktober is mijn lieve mamma 56 geworden! Ik heb er wel mee gezeten dat ik niet bij haar kon zijn, de combinatie van de bevalling en de verjaardag hebben er wel voor gezorgd dat ik heimwee heb gekregen. Ik hoop dat je alsnog een leuke dag hebt gehad lieve mamma.

-Een paar weken geleden op Leo's verjaardag stond ik buiten te roken en Tom was met een Ierse vent aan het praten, ik raakte er ook mee aan de praat en zo kwam ik erachter dat hij Pat, de vriend van Jamie Fox (die gekke Ierse van m'n werk) is! De wereld is klein! Om het nog leuker te maken: Zaterdagavond kreeg ik een smsje van Jamie: 'Hi Eva, have you gone on a bus trip to Rotorua? Pat's friend has gone this weekend with loads of Dutch people.' Zijn naam is Will en ja hoor, die zat de hele heenweg achter mij in de bus! Ontzettend grappig zulke dingen. Kreeg later nog een smsje: 'Please make a really drunk picture of the two of you so I can show Pat!' Niet gedaan, compleet vergeten, maar ik heb wel een 'Day after' foto gemaakt waar je onze vermoeide (katerige) hoofden op ziet.

Nou dat was mijn bewogen weekje van vorige week. Er zijn foto's van het raften gemaakt en deze kan je zit op deze link, ik zit rechts achter in de boot en Naomi links achter, de instructeur zit achter mij met de groene helm: http://www.flickr.com/photos/internltd/5091392710/in/set-72157625060860147/

Vooral leuk dat moment dat Ebru daar zo zielig in het water ligt, hahaha, prachtig. Ja het raften was heeel leuk! Volgend weekend is het Labour weekend wat betekend dat we maandag lekker vrij zijn! Ik weet nog niet wat we gaan doen, aangezien ik een krap budget heb maar dat zien we allemaal wel.

Ohja, voor ik het vergeet: Oma, Marco en Sandra en Rob en Irma: dankjewel voor de kaartjes! Een super leuke verrassing is dat voor als je na een dag werken thuis komt! Heel erg bedankt, ik wordt er altijd helemaal blij van, dus jongens: blijven sturen! Haha!

Dit is het einde van mijn langste blog ooit! Ik mis thuis best wel een beetje, vooral m'n lieve vriendje, kan niet wachten tot ik weer terug ben! Hoewel het hier ook super is natuurlijk.

Heeeele dikke knuffel en spreek jullie snel!

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX