Langverwachte blog over de Tongariro Crossing!

Hallo allemaal!

Eindelijk mijn langverwachte blog over die wandeling van 8 uur J Ik ben me ervan bewust dat ik had beloofd dat ik deze blog maandag al zou plaatsen en het is nu inderdaad donderdag, maar heb er nog niet helemaal de tijd voor gevonden. Nou komt ie dan:

Vrijdag ben ik eerder van mijn werk weggegaan (Ik vroeg aan Jaime of ik een kwartier eerder weg mocht, zegt ze: 'Oh men fuck that, just leave at 4. We're gonna be drinking at 4 anyway') zodat ik nog even kon douchen en de laatste dingen inpakken voor onze weekendtrip: 'The Tangoriro Crossing'. We zouden om 18:00 weggaan vanuit Empire in plaats van half 7 zodat we nog even boodschappen zoals water en lunch konden halen met z'n allen. Toen moesten er ook nog een paar even eten bij (uiteraard) McDonalds (ik niet hoor mam!) en toen was het half 8 voordat we daadwerkelijk op de snelweg zaten. Vandaar dat we wat later aankwamen bij het hostel. Lekker omkleden en in bed duiken.

Om de volgende om half 7 de wekker te horen gaan want om kwart over 7 's ochtends moesten we in de bus richtig het startpunt zitten! Naomi had 10 dollar kleine schoentjes aan, Lesley had all stars aan en ik stond te trappelen op m'n nikes. Misschien toch maar even vragen of we bergschoenen nodig hebben. De meneer kijkt even naar Naomi d'r schoentjes (maat 38 ofzo) en geeft haar een paar geitenschoenen (bergschoenen) van maar 42. Ah, heel logisch. Ik zeg heel vrolijk en hard: JEZUS GEEFT IE HAAR MAAT 42!! 'Ja Eva, deze meneer is Belgisch, hij verstaat je dus' Natuurlijk, het kan niet anders dat ik mezelf weer ergens voor schut zet. Blijkt later ook nog eens dat het een crimineel is: Hij heeft 17 jaar in Spanje vastgezeten (wat is dat, doodslag op z'n toch?) en is nu voor 2 jaar hierheen gestuurd om te werken. Vandaar dat ie het allemaal niet zo goed snapte, hij heeft 17 jaar lang geen eens schoenen aangehad. Afijn (raar woord), wij gewoon op normale schoenen gegaan.

Verder is het allemaal fijn soepeltjes gegaan, had alleen niet zo goed ontbeten (een banaan van Fenja, danke schon Fraulein, and I will write you a blog in English, as promised) en dat is niet heel erg verstandig als je de hele dag gaat wandelen. Maar goed. Om 8 uur 's ochtends was het dan zover: aan de wandel! Ik natuurlijk geen rek en strek oefeningen gedaan van tevoren, zo eigenwijs ben ik wel, dus uiteindelijk kreeg ik van de pijn gewoon tranen in m'n ogen. En dat heb ik niet zo vaak hoor! Ik baalde ook echt ontzettend van mezelf, ik hield de hele groep op omdat ik zo nodig elke seconde moest stoppen. Was boos en teleurgesteld in mezelf, maar gelukkig vond niemand het erg (zeggen ze......).

Het eerste stuk is gewoon plat, 3 kwartier ongeveer. Natuurlijk valt Jos, als eerste, het kan ook niet anders ;-) Hij verder met een vleeswond op z'n arm, de bikkel! Als je dan bij de eerste wc-stop komt en alleen maar berg voor je ziet, denk je toch wel even van how the hell gaan we die berg op dan? Verrassing: door middel van honderduizendmiljoenmiljard... TRAPPEN! Dus niks berg beklimmen, er ligt gewoon een pad voor je klaar. Niet erg natuurlijk want die trappen zijn al zwaar genoeg. Ik kan niet goed uitleggen wat we hebben gezien en alles, dat moet je zelf maar ondervinden op de foto's die ik heeeeel snel online zet, misschien al wel zometeen als ik voor 5 uur deze blog af krijg. Lukt waarschijnlijk wel want ik heb een beetje kater en dus weinig inspiratie aangezien ik nogal moe ben.

Als je dan de eerste lading trappen achter de rug hebt en je denkt dat je bij de top bent, ben je er niet. Nog lang niet. Dan moet je geloof ik nog wat trappen op en dan nog een halve rots-bergbeklimming (wat wel heel leuk was, want dan ben je echt aan het klimmen enzo) en dan ben je er. Op de top van de berg, waar het ontzettend waait en koud is. Maar dan voel je je wel trots (ik niet, baalde teveel van mezelf en kon ook niet helder denken vanwege de pijn, haha). We hadden uitgerekend dat we een stel ontzettend snelle lopers zijn (HA HA) en we veel te vroeg bij de bus zouden zijn als we zo doorgingen. Dus hebben we wat vaker gestopt tijdens de afdaling. Het uitzicht was heel mooi, hoewel het wel nogal mistig is (aangezien je in de wolken zit), maar mijn hoogtevrees is maar een klein beetje aanwezig geweest, mijlpaal, mijlpaal!

De afdaling was wel heel leuk in het begin, want je glijd echt naar beneden over kiezels en los zand. Thank God there was Jos want op het moment dat Naomi uitglijdt en Jos vastgrijpt, glij ik ook uit en pakte Jos me nog op het nippertje vast bij m'n kanariegele rugzak en trok me weer overeind. Ik ben trouwens maar2 keer gevallen. 1 keer op datzelfde stuk toen Jos ineens niet in de buurt was en de 2^e keer was echt heel stom, het was helemaal niet glad maar ik ben zo lekker snel afgeleid dat ik heel blij naar het uitzicht aan het kijken was waardoor ik niet voor me keek en zo onderuit gleed (en ja, aan het gelach van vreemde mensen te horen zag het er net zo stom uit als dat het voelde) en er een dreigende steen op (weer ) Jos af kwam rollen. Geen doden/gewonden gevallen verderhoor. Na dat steile stukje afdwalen ook weer even gestopt om vervolgens weer verder te gaan, door de sneeuw! Ja was ook heel leuk. Minder leuk waren de laatste 9 kilometers, we hebben anderhalf uur een klein beetje naar beneden gelopen waardoor je dus jezelf de hele tijd moet tegenhouden en dat is vervelend. Ook leek er geen einde aan te komen omdat het een saai stuk was. Ik had getimed dat we kwart over 4 terug zouden zijn (de bus vertrok half 5) en toen het 10 over 4 was, had ik alle hoop verloren. Maar toen liepen we ineens de hoek om en waren we er! En we waren niet eens de laatste ondanks mijn handicap! Gelukkig maar, anders had ik me wel een beetje geschaamd natuurlijk.

Terug naar het hostel met pijn in je voeten (na 8 uur lopen kan je nog zulke goeie geitenschoenen hebben, pijn doen je voeten toch wel) lekker douchen, even eten en bier zuipen en kut roepen....? Niet dus. We waren allemaal zo gesloopt (behalve, ja, weer, Jos) dat we om half 10 lagen te slapen. De volgende ochtend rond 9 uur opgestaan, ontbeten en in de auto gestapt. En man, wat was het heet! En pijnlijk, m'n enkels schreeuwden het uit, maar heb zo normaal mogelijk (mogelijk he, ik zeg niet dat ik ook daadwerkelijk normaal liep) gelopen omdat dat altijd het beste is (zeggen ze). We zijn een beetje rond gaan rijden en hebben genoten van het uitzicht. Om in Hamilton te eindigen en naar de tuinen van Hamilton te kijken, was ook heel leuk alleen zit ik in Nieuw Zeeland en is het eigenlijk niet nodig om mooi natuurschoon te zien dat handmatig is geplant omdat het hier stikt van de natuurlijk mooie dingen. Daarna mexicaans gegeten en naar huis gereden om lekker voldaan te douchen en in slaap te vallen. En je de volgende dag ziek te melden omdat je eindelijk toegeeft aan de pijn. Heel fout, ik weet het (sorry, school) maar ik loop toch 80 uur teveel stage, dan mag het.

Dit was inderdaad een niet zo heel leuke, spectaculaire, prachtige blog, maar mijn inspiratie wil even niet lukken vandaag maar aangezien ik van 26 verschillende mensen al 3 keer heb gehoord dat ik een nieuwe blog moet schrijven, moeten jullie het hier maar mee doen! Wil wel nog even kwijt dat mijn blog gemiddeld 220 keer wordt bekeken! Nou dat vind ik toch best bijzonder!

Nogmaals heel erg bedankt voor alle leuke kaartjes, keep ‘m coming want ik probeer Nikita in te halen (gaat nooit lukken, die heeft ongeveer 60 kaartjes, d'r hele kamer hangt vol) dus doe jullie best! En mamma, ik was nog steeds op m'n pepernoten (kruidnoten) ;-)

Mis jullie allemaal heel erg! Nog 83 daagjes!

Hele dikke knuffel!

xXx

Edit voor Melin:

IK HEB HET WEL MOOI GEDAAN EN JULLIE NIET!

IK BEN EEN BIKKEL, EEN HELD, EEN DOORZETTER!!

NOG EEN KEEEER!!

:)

The Tongariro Crossing & South Island

Dit weekend gaan we de Tongariro Crossing doen. Dit is een wandeling van Mangatepope naar Ketetahi van ongeveer 7 tot 9 uur lang. Ik hoor jullie allemaal al keihard lachen, Eva die een hele dag gaat wandelen, die ligt een week met d'r poten omhoog als ze terug is. Want ik heb natuurlijk geen hiking schoenen, alleen m'n nikes waar ik zo af en toe op hardloop (heb in NZ overigens nog geen stap in die schoenen gezet). Maar bikkel dat ik ben, dat doe ik wel even. De meeste van jullie weten dat mijn achillespezen en enkelbanden niet in orde zijn (ze zijn te kort en ja, dat kan je zien en m'n enkels zijn te zwak) waardoor ik geen heuvels mag op rennen/lopen/kruipen/springen. Heb zelfs een speciale techniek hoe ik heuvel af en op moet (jaja, speciaal he). Maar hier in Nieuw Zeeland is dat zo'n grote beperking vanwege alle heuvels dat ik fijn door de pijn heen bijt elke dag als ik die pleuris heuvel naast m'n appartement op moet en vervolgens nog een heuvel vlakbij XPO. En ik wordt er goed in, ik denk niet aan de pijn en ik voel het nu alleen nog als ik er opzettelijk aan denk (block out the paaaain).

Anyway, om jullie gerust te stellen zal ik wel even aan iemand van de Crossing vragen of ik het red met mijn sportschoentjes en anders kan ik bergschoenen huren. Blaren krijg ik sowieso wel natuurlijk, maar de conditie van m'n voeten is (vooral hier) toch wel erg belangrijk, ik wil niet weer continue die pijn voelen want dat is echt wel heel vervelend. Dus ik zal verstandig zijn hoor!

Tijdens de Crossing loop je dus van Mangatepope naar Ketetahi met een kaart en een rugzak op (ik heb die van Andrea mogen lenen, en het is een knalgele eastpak dus kwijtraken doen ze me niet) . We gaan over vulkanisch terrein lopen en als we op het hoogste punt zijn, staan we op 1886 meter (hallo hoogtevrees, ik ontken je!).

We vertrekken zaterdagochtend om kwart over 7 met de bus, lekker vroeg dus. Vandaar dat we vanavond (het is voor mij half 12 's ochtends op vrijdag) om 6pm al vertrekken. Vroeg net aan Jaime of ik een kwartiertje eerder weg mocht aangezien Janelle, mijn stagebegeleider er niet is, zegt ze, 'Hell yeah just leave at 4 men, we're gonna be drinking at 4 anyway so no worries!' Dus dat is ook heel fijn, kan ik om 4 uur lekker naar huis, douchen, tas verder inpakken en rustig aan vertrekken. Heb er zin aan!

Als je wat meer wilt weten over de crossing kijk dan even hier:

http://www.tongarirocrossing.org.nz/

Nog 41 dagen en dan heb ik vakantie! Hoe de plannen er nu uitzien:

24 December: Vetrek van Auckland naar Wellington (hoofdstad van Nieuw Zeeland) met de Overlander trein om 07:25, aankomst Wellington: 19:25. http://www.tranzscenic.co.nz/

26 December: Vertrek van Wellington naar Picton met de Interislander ferry om 14:04, aankomst Picton: 17:05. We gaan dus met de ferry van het Noordereiland naar het Zuidereiland. Niet zomaar een ferry, maar deze ferry: http://www.motorhomehire.co.nz/images/Interislander.jpg

27 December: 8 uur ‘s ochtends de 'Swimming with Dolphins cruise' waar we dus met een bootje gaan varen op zoek naar dolfijnen en als we ze vinden met ze zwemmen! Vinden we ze niet, krijgen we een 'Free again cruise' maar of dat kan weet ik niet aangezien we niet lang in Picton zitten. Dit is echt een droom die werkelijkheid wordt. Nu alleen nog op een olifant zitten en een koe aaien, maar die olifant komt wel als ik naar Afrika ga (ja, daar wil ik ook heen) en die koe komt wel goed op het Zuidereiland! Klaar om uit Picton te vertrekken om 13:00 uur. http://www.naturetours.co.nz/

31 December: Aankomst Queenstown en daar Cathelijne en Cher en Jos en Sven opzoeken om een spetterend Oud&Nieuw te gaan vieren en als eerste in 2011 te zijn!

Tussen Picton en Queenstown zit inderdaad een gat van 4 dagen, goed gezien. In die 4 dagen willen we graag van onze prijs gebruik maken, rondtrekken met de Stray bus. Helaas doet de Stray bus er 5 dagen over, net te laat voor Oud&Nieuw dus. Ik heb die kerel al gemaild over hoe we dat moeten doen, en hij zou me vandaag bellen. Onthoud dat dit Nieuw Zeeland is, dus of hij me echt gaat bellen blijft de vraag. Ik heb in ieder geval m'n agenda al open liggen zodat ik niet in de knoei raak met data en dergelijke en uiteindelijk stuntelend alles door elkaar haal waardoor we met Stray in December 2011 gaat reizen (met mij weet je het nooit). Stel hij kan regelen dat we meekunnen en het kunnen doen in 4 dagen, is onze trip naar het Zuidereiland geregeld! Kan dat niet, no worries, we'll find a way!

10 januari beginnen we weer met werken, dus 9 januari om half 8 's ochtends (ja zo vroeg, was de enige goedkope plaats die beschikbaar was) vliegen we van Christchurch terug naar Auckland waar we een uur later al aankomen. Van 1 of 2 januari tot 8 januari hebben we dus de tijd om in Christchurch te komen. En ja, Christchurch is inderdaad die stad waar de aardbeving was. Maar er zijn geen doden gevallen (alleen een oud dametje die naderhand zo geschrokken was dat ze spontaan een hartaanval kreeg en is overleden). Er zijn nog wel naschokken maar die voel je bijna niet. Tenzij ze 7 op de schaal van Richter zijn, zoals inderdaad is gebeurt maar dat gebeurt niet als wij er zijnhoor, geen zorgen.

Stiekem wil ik een bungeejump doen van 1 van de hoogste punten in de wereld, maar dat is nogal prijzig en ik weet niet of ik mijn hoogtevrees zodanig onder de knie heb dat ik dat aandurf. Het zou wel helemaal fantastisch zijn natuurlijk!

Als ik dan 10 januari weer netjes om 9 uur op kantoor zit, heb ik een geweldige ervaring achter de rug en hoef ik nog maar 18 dagen stage te lopen voordat ik een week vrij heb en weer terugvlieg. Kan niet wachten tot dat weekje vrij, kan ik eindelijk m'n nieuwe tattoeage laten zetten, het begint alweer te kriebelen (dat deed het al vanaf dat de vorige genezen was). Dan heb ik netjes een jaar gewacht voor de volgende, vind ik best knap van mezelf! Naomi gaat de laatste twee weken van stage op 'business trip' naar Taupo, voor een festival wat ze daar heeft dus mijn laatste stage weken wordt veel doorgebracht bij mijn Nederlandse Empire-genoten, aangezien ik anders natuurlijk wegkwijn van eenzaamheid ;-)

Ohja trouwens, ik heb in het begin van mijn avontuur hierheen een mailinglijst aangeklikt in hotmail waarnaar ik elke keer een bericht wilde sturen als ik een nieuwe blog had geschreven. Nu ben ik niet een van de sterkste in techniek en dingen en zo is het gekomendat uiteindelijk m'n HELE contactpersonen lijst is meegegaan, waardoor ook mensen (bijvoorbeeld Shannen, die al raar opkeek entegen Jacob zei van 'Uhmm ik krijg berichtjes van Eva over d'r blog....?' Wat haar natuurlijk geen bal kan schelen) berichtjes krijgen die hier misschien helemaal niet op zitten te wachten of mensen van 35 jaar geleden die toevallig nog in m'n hotmail ding staan. Dus meld je gerust af en SORRY voor de mensen diegeen interesse hebben in mijnjaloersmakende leven(Shannen zal wel de enige zijn, want wie houdt er nu niet van mijn geweldige schrijfstijl en fantastische verhalen).

Ik zal jullie maandag een uitgebreid verslag sturen over de langste wandeling van mijn leven: The Tongariro Crossing!

Cheers! xx

Filmpje

Hallo!

Nu ik toch bezig ben met filmpjes laten zien, kijk deze dan even:

http://www.youtube.com/watch?v=9sEZ-wdFegU&feature=share

Dit is echt zo'n filmpje waarvan je denkt, 'Ja hoor in je dromen.' Maar zo ziet Nieuw Zeeland er ook gewoon echt uit en deze dingen heb of ga ik ook echt zien! Dus kijk, and be jealous :D

xxxx xxxx

Youtube Filmpjes

Tavia en Fenja zijn twee meiden uit Engeland en Duitsland die filmpjes maken over hun verblijf hier. Weten jullie nog mijn verhaal over Rotorua? Klik op onderstaande link om er een film van 5 minuten over te zien, ik kom welgeteld 1 keer in beeld tijden het rodelen (luge riding) ik kom in beeld op 4 minuten en 10 seconden :-D

http://www.youtube.com/user/OhYeahTavia#p/u/0/IkrEpyufrtM

Verder heeft Fenja ook een filmpje over haar stage gemaakt, maar die is ook heel leuk om gewoon te kijken over hoe het er hier aan toe gaat. Dit filmpje duurt minder als 2 minuten, dus kunnen jullie ook wel even bekijken!!

http://www.youtube.com/user/OhYeahTavia#p/u/2/gceTkcOYaM0

Hier kom ik zelfs 2 keer in beeld! Op 1 minuut en 2 seconden en 1 minuut en 32 seconden jeeej haha!

Dag dag lieve mensen! Ik schrijf binnenkort een blog over onze Zuidereiland trip, ik ben alleen nog steeds opeen reply aan het wachten van de Stray office over de prijs die wij hebben gewonnen (2 zuidereiland passen om met Stray rond te reizen).

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxXxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Halloween + foto's

Hallo allemaal!

Gister was de Halloween party georganiseerd door Intern en Stray (reisorganisatie waar Intern mee samenwerkt). Naomi en ik waren verkleed als een soort van 'Gangsterskeletten' compleet met skelet handschoenen en hoerentoeter (zo'n lange toet met aan het einde je sigaret, die ze vroeger hadden, Cruela deVille heeft 'm ook). And guess what? Wij hebben de eerste prijs voor 'Best Dress up' gewonnen!

Ik weet niet precies wat we nou hebben gewonnen maar het heeft te maken met reizen op het zuidereiland. Morgen stuur ik contactpersoon Marcel even een mailtje om te bedanken dat wij hebben gewonnen en om erachter te komen wat we nu eigenlijk hebben gewonnen ;-)

Jullie branden natuurlijk allemaal van nieuwsgierigheid dus hier de link voor de foto's:

http://picasaweb.google.com/eva.vdkooij/Halloween

Enjoy! Liefs, Eva

xxxxxxxxxxxxxxxxx

Bay of Islands foto's online

Klik op onderstaande link voor de Bay of Islands foto's. Er komen er nog meer, zodra ik de foto's van Ruben heb gejat, die heeft namelijk een heele mooie camera (een Canon eos550d/X4 Kiss om precies tezijn) en best een goed gevoel voor fotografie, dus die MOET ik hebben. En it's not gonna be pretty omdat hij z'n foto's niet graag afstaat but I will not rest voordat ik zijn foto's heb!

http://picasaweb.google.nl/eva.vdkooij/BayOfIslands

Liefs, x

Bay of Islands

Bereid je voor op weer een lang verhaal. Dit weekend zijn we naar de Bay of Islands geweest. Een van de leukste weekenden die ik tot nu toe heb gehad! Prachtig weer, leuke mensen, geweldige dingen gedaan, rondom fantastisch! Maar ik zal bij het begin beginnen.

In totaal gingen er 15 mensen naar the bay, waarvan 5 (Tom, Ruben, Lester, Fenja en Ham) vrijdagochtend om 6 uur (waarom weet niemand) al zijn vertrokken omdat die naar Cape Reinga gingen, daar waren wij al geweest. Dus wij vertrokken zaterdagochtend 7 uur (oke kwart over 7 aangezien Cher zich wakker liet bellen door Cat) met 2 auto's, 10 personen (Tavia, Fenja, Lester, Sven, Audry, Cathelijne, Rowana, Naomi, Jos en ik) en koffers naar the Bay of Islands! We hadden gehoord dat het prachtig weer zou worden, en onze gebeden werden verhoord! Het zonnetje scheen en de lucht was strak blauw. Vanwege deze felle zon, had Cherlene een fijne hoed gekocht, zodat haar hoofd beschermd zou worden. Onze toddler Sven kon het natuurlijk niet laten om uit het raam te hangen, met deze hoed op zijn hoofd. Toddler Sven is ook niet slim genoeg om te bedenken dat wind + hoed geen goed stel vormen. Vandaar dat Cher's hoed de reis naar Paihia niet overleefd heeft. Gelukkig is Sven wel weer zo'n gentleman om haar geld te geven voor een nieuwe.

Rond een uur of 11 kwamen we aan bij the Pickle Parot in Paihia, ons hostel voor de nacht. Aangezien de kamers nog niet klaar waren, zijn we maar even lekker naar een strandje gelopen om daar heerlijk te liggen luieren. De mannen en Fenja zijn gaan cruisen om een beetje van het stadje te zien. The Bay of Islands is echt zoo mooi! Echt een paradijsje! Uiteindelijk kregen we dan toch een beetje trek en was het tijd om te lunchen. Naomi, Tavia, Cat en ik gingen op zoek naar iets eetbaars, Audry bleef even liggen om op onze spullen te letten (natuurlijk hadden de mannen die aan ons gegeven, luie mensen).

Wij gezellig langs het strandje lopen als er vervolgens een man tegen ons aan begint te praten: 'Would you girls like to have a free sailing trip?' Hmm, a bit dodgy isn't it? Eerst reactie was dan ook een beetje twijfelachtig (niet voor Cat, die is zeilinstructrice en riep gelijk FREE?! FREE?! YES OFCOURSE WE'LL GO!), maar nadat hij had uitgelegd dat hij en z'n maten te weinig gewicht voor op de boot hadden (daar komt mijn extra 10 pond toch nog van pas), wilden ze wel wat extra gezelschap. Ja prima, alleen zijn we natuurlijk met meer dan 4 meiden, namelijk met z'n 11en (Lester was erbij gekomen aangezien Ruben, Tom, Rowana en Cher gingen skydiven). Dit was helemaal geen probleem dus wij de mannen bellen en gezegd dat ze binnen 10 minuten hierheen moesten komen, we gingen namelijk zeilen. Compleet sceptisch die kerels (uiteraard omdat ze jaloers waren dat de meiden zoiets 'geregeld' hadden), maar dat is ook wel logisch na zo'n vaag verhaal ('Ja uh, hij zei gratis, gewicht op de boot, opschieten, neem bier mee'). Wij onszelf in een crappy bootje naar de zeilboot laten roeien door Pete, the angry sailer (was wel een aardige man hoor). Eenmaal op die boot gekomen, spijt dat we geen jas/vest/ijsbeer hadden om om ons heen te slaan, maar daar hadden we geen tijd voor. Dus was het ongelooflijk koud op die zeilboot, de zon scheen wel, maar de wind deed ook aardig z'n best om te laten merken dat ie ook nog bestond! Uiteindelijk kreeg ik een heel charmant paars winddicht jasje aan, waarvan ik uiteraard de rits kapot trok, het kan ook niet anders. Maar het hielp wel, ik kreeg het niet warm, maar ook niet kouder! En ach, na een paar biertjes voel je daar ook niets meer van. Wat ik helemaal niet wist van Cat, is dat ze thuis dus zeilintstructrice is of was of wat dan ook, dus die was helemaal in d'r nopjes. Ze was als een vis in het water (ha ha). Ik heb ook nog even mogen sturen! En ik mocht precies sturen op het moment dat we een u-turn gingen maken. Dat klinkt spannender dan dat het was, Cat riep gewoon: DUWEN, HELEMAAL NAAR VOREN DUWEN. En dat deed ik. Zeilen = easy ;-)

Wat een redelijk veel voorkomend probleem is als je bier drinkt, is dat je moet plassen. Daar zit je dan, midden in een baai, op een zeilboot, aangeschoten en je staat op springen. Dan wil je toch wel even een man zijn (alleen dan, verder lijkt het me vreselijk om zo ignorant te zijn) die gewoon naar het einde van de boot loopt ('Just look which way the wind is blowing so you won't splash it in our faces'), broek naar beneden en plassen maar. Maar nee, wij zijn vrouwen. En ookal zijn we niet het type 'oh nee, m'n nagel is gebroken' , met je broek op je knieeen buiten een boot hangen gaat me toch net iets te ver. ‘Gelukkig' was er nog een optie; we konden op en emmertje gaan. 'Nee laat maar hoor, het gaat wel'. Uiteindelijk wint de plas het dan toch van de schaamte (en je wilt gewoon dat biertje opdrinken maar het gaat gewoon niet), dus hoppa, op die emmer. Er is zelfs een foto van gemaakt, die Tavia doodleuk aan Sven heeft laten zien. Thanks Tav! Nadat er 4 meiden een halve emmer vol hadden gepist, gooide Cat het heel discreet overboord en konden we er weer tegenaan. Hierna nog een keertje geweest, ging een stuk makkelijker. Ik heb ook nog Jos zijn zonnebril in het water geslagen. Dat kwam omdat Jos (uiteraard) ONTZETTEND irritant aan het doen was, ik hem een klap in z'n gezicht gaf en zo die bril het water in zag vallen. Ik wilde heel geschokt kijken en gaan huilen (zodat hij medelijden met mij zou krijgen, in plaats van andersom) maar op de een of andere manier moest ik gewoon keihard lachen. Hij ook gelukkig. We hebben nog geprobeerd een nieuwe te kopen, maar Jos houdt er niet van om te shoppen als er 26 mensen en een Duitser achter hem aan lopen (zijn woorden). Ik ga dus nog een keer hier in Auckland een bril voor onze Jof kopen. Uiteindelijk was het tijd om terug te keren naar de kust (aaaah) om te douchen, uit eten te gaan en kijken of er nog een leuke kroeg of iets te vinden was. Naomi kwam onder de douche vandaan: 'Ja best lekker warm hoor' nou mooi denken Jos en ik, lekker even douchen. We doen die douche aan (allebei een aparte ja)... KOUD!! Had Naomi staan douchen in de gehandicaptendouche (de smiecht), en die was wel warm maar de rest van het warme water was al opgebruikt hahaha heel fijn ja. Na de douche zijn we uit eten geweest in een vis restaurantje, zalm als voorgerecht genomen (op roggebrood, gadverdamme) en als hoofdgerecht met Naomi iets met kip in champignonsaus, was ook lekker. Niet verwacht dat Naomi het lekker vond, die houdt niet van champignons dacht ik, maar na 8 jaar weet ze me nog steeds te verassen: 'Ik hou wel van de smaak van champignons, maar niet van de structuur' Heb ik dus nooit geweten haha! Na het eten op zoek gegaan naar een uitgaansgelegenheid, was er wel maar daar was helemaal niets aan dus lagen we om 12 uur netjes in ons bed. Om 5 uur 's ochtends wakker te worden van Tom en Ruben, die om 6 uur bij de Skydive moesten zijn. Eigenlijk zouden ze alle vier zaterdagmiddag gaan skydiven, maar omdat er een zieke was bij de crew konden alleen Ruben en Cherlene die dag en moesten Tom en Rowana de volgende dag met zonsopgang gaan. Solidair als Cher en Ruben zijn, zijn ze meegegaan. Achteraf gezien helemaal niet erg, schijnt echt prachtig geweest te zijn! Wij zijn om half 9 ons bedje uitgegaan (kon ik blijven liggen tot half 10, ben ik om half 9 klaar wakker, fijn), ontbeten en om half 10 in de auto gestapt om naar Russell te rijden.

Russell is de voormalige hoofdstad van Nieuw Zeeland. Het heette eerst Kororareka, en er woonden meerde Maori-tribes. Wel grappig om te vertellen hoe de naam Korokareka is ontstaan: Een gewonde Maori-chief vroeg om een pinguin en toen hij de pinguin probeerde zei hij: 'Ka reka to Korora'. Dit betekend: How sweet is the pinguin? Haha, vandaar de naam van het eiland. Hier staat ook de kerk 'Christ Chursh', de oudste kerk van Nieuw Zeeland en het oudste gebouw van Nieuw Zeeland dat nog gebruikt wordt waarvoor het van oorsprong gemaakt is. We zijn daar met de auto heen gereden, wat ongeveer 2 uurtjes rijden was. We konden ook met de Ferry gaan, wat 10 minuten is, maar dit hebben we gedaan op de terugweg, op de heenweg hebben we het prachtige weer en omgeving in ons opgenomen (mede dankzij Lester, aangezien die zich niet goed voelde en we ongeveer 336 keer zijn gestopt, terwijl Leslie uiteraard te blind is om dat te zien en doodleuk doorrijdt). Aangekomen in Russell hebben we een broodje gehaald bij een tentje dat 'Crusty Crab' heet (waar ze overigens geen broodjes krab verkochten) en deze opgegeten aan het strandje. Nog een beetje rondgelopen op zoek naar een bril voor Jos, wat niet gelukt is. Ik heb uiteindelijk wel een heel schattig souveniertje gekocht voor mamma, kon hem niet laten liggen. Ik heb trouwens in de souvenier winkel van de Sky Tower het perfecte souveniertje voor pappa gevonden, die ik sowieso ga kopen! Jacob krijgt een Maori-tattoeage cadeau (die wilt ie toch niet, kost mij weer minder geld). Voor Nina zijn we ook al dringend op zoek, die krijgt het leukste souveniertje, omdat ze het verdient!

We zijn dus teruggegaan met de ferry (wat ook echt maar 1 dollar was p.p. en 10 voor de monstertruck), hebben wat boodschappen gedaan, spullen gepakt en stonden precies om kwart voor 5 op de Wharf, om onze 1daagse 'cruise' te gaan maken met Rock the Boat! Het was een hele grote, gezellige, oerlelijke vissersboot waar iets van 35 personen op konden. Wij waren met 15 dus dat was zo ongeveer de helft haha. Nadat we met een bootje naar de echte boot gebracht waren, kamers uit hadden gezocht en spullen neergezet te hebben zijn we een beetje gaan genieten van het uitzicht. Het mooiste uitzicht dat ik ooit heb gezien. Opeens besefte ik dat ik op een boot stond, midden in de baai, met een prachtig blauwe lucht, blauw water en stralende zon. In mijn linkerhand een biertje, aan mijn rechterhand m'n beste vriendin. Even was het leven perfect! Tot de boot een golf raakte en ik op een boot lag, midden in de baai, blauwe lucht, blauw water in m'n neus, stralende zon op m'n rug, bier over m'n linkerbeen en beste vriendin in geen velden of wegen te bekennen. Alsof er werd gezegd: 'Niet teveel genieten, bewaar nog wat voor het zuidereiland'. We hebben een schietwedstrijd gehouden (lees: met paintball balletjes op een neppe eend schieten), volgens mij hebben Ham en Fenja gewonnen. Ik schoot natuurlijk het verst van die hele eend af en Naomi schoot raak, het kon ook niet anders haha! Na het schieten zijn er wat mensen gaan vissen. Als er iets is waar ik de lol niet van in zie, is het een lamme arm krijgen van het omhoog houden van een hengel en 5 uur lang wachten op niets. Sven had hetzelfde, dus dat hebben we maar gelaten voor wat het is. We zijn naar de voorkant van de boot gelopen (wat toch echt voelde als de achterkant hoor) en hebben genoten van het uitzicht (Leslie en Ham die in het ijskoude water aan het zwemmen waren naar de overkant en weer terug).

Om half 9 zijn we gaan bbq-en. Zoals jullie weten ben ik geen grote liefhebber van steak, maar probeer ik het toch weer elke keer. Zo ook deze keer. Dat ding was taai, koud en ronduit smerig. Dat vond Rowana niet, die heeft dan ook zowat dat hele ding naar binnen gewerkt ;-) De vis was wel heel lekker! Na het eten zouden we gaan nachtkayakken. Wij waren de 4^e groep en pas rond 11 uur aan de beurt. Ik wist bijna 100% zeker dat het wel fout moest gaan, maar er zijn geen enge dingen gebeurt. Onze instructeur vertelde wel dat als er een of andere vis in je bootje sprong (want dat deden die vissen), dat je ‘m gewoon eruit moest halen met je peddel want ze stinken nogal. Stel dat was gebeurt, dan lag die vis waarschijnlijk in m'n kayak, en ik eronder. Na wat onhandig gepeddel kwamen we aan bij een rotsachtige kust. Als je met je handen in het water spetterde, zag je allemaal blauwe lichtjes, heeeel mooi. We hebben even rustig in onze kayak gelegen, genietend van de mooie sterrenhemel. Prachtig was het.. We zijn teruggegaan naar de boot om even lekker te douchen. Weer een grote vergissing, je mocht maar 2 minuten douchen en het water was weer gewoon ijskoud! Naomi en ik zijn gezellig samen gaan douchen, hadden we 4 minuten de tijd. Was dus niet echt een succes, maar we hebben het overleefd. Wij staan dus rond 10 voor 12 in onze hut ons om te kleden als ineens het licht uitgaat en al het lawaai van de generator is opgehouden. Is het bijna 12 uur en mogen we daarna alleen nog maar fluisteren en in het donker staan. Heerlijk ja. De bar was overigens ook gesloten, waardoor we na 1 biertje maar rond half 1 naar bed zijn gegaan. Even wat hilarische foto's van Cat bekeken, en gaan slapen. Om de volgende dag om half 8 door Kesha's 'your love is my drug' (nog steeds geen idee waar dat liedje vandaan kwam) gewekt te worden voor het ontbijt. Heeeerlijk ontbeten (he Tom?) en daarna omgekleed om met een bootje naar het eiland 'Waewaetoria Island ' (dankjewel Lester voor het opzoeken van deze naam!) te varen. Je moet je even voorstellen dat je met 15 geweldige mensen op een onbewoond eiland staat te kijken naar de helderblauwe zee. Ken je die reclame van D-reizen? Welke? Allemaal? Nou, zo zag het eruit. Wacht de foto's maar even af, jaloers zul je zeker worden. Ik kan nog steeds niet helemaal geloven dat ik dit typ uit mijn eigen ervaringen en niet een verslag van een boek schrijf ofzo. We zijn een bergje opgelopen (nouja bergje, was een redelijke berg vond ik) en helemaal bovenaan was het echt prachtig! Nog een beetje uitleg gekregen over een paar opgekochte eilanden, heb ik niet helemaal bij opgelet, was te druk bezig met naar adem happen (omdat het zo mooi was, niet omdat ik zo'n slechte conditie heb dat ik na 20 minuten nog steeds buiten adem was). Toen weer naar beneden gelopen om te gaan zwemmen! Jeej lekker het warme blauwe water inspringen!! Niet dus. KOUD DAT HET WAS! Mijn God, niet normaal! Het is het koudste water waar ik ooit in heb gezwommen! M'n longen hadden zo'n optater gehad van de kou dat ik gewoon moeite met ademhalen had! Nadat er een paar zijn gaan kayakken, hebben Jos en ik een beetje rondgezwommen, om vervolgens heerlijk op m'n handdoek neer te ploffen en genieten van een heeerlijke dag (en een jongen met een gespierd torso te bekijken die zware dingen tilde in de brandende zon terwijl ie een sappige groene appel at, ook niet verkeerd). Rond half 1 was het weer tijd om naar de boot te gaan, spullen te pakken (niet te douchen, dat kon niet), een zee-egel eitje te eten (het was niet vies) en beseffen dat we om half 4 weer terug op het vaste land zouden staan, wat geen leuk vooruitzicht was.. Uiteindelijk is toch echt het moment aangebroken om van de boot te gaan, de auto in de stappen en naar huis te rijden.. Gelukkig hebben we de toeristische route genomen, en nog een paar prachtige plekjes gezien. Sven heeft helemaal vrienden gemaakt door ook nog eens Ham z'n shirt kapot te scheuren (hoe doet ie het toch).

Ik heb de definitie van narcisme gevonden en ze heet Nieuw Zeeland. Nieuw Zeeland is zo gek op zichzelf, ze haalt alles uit de kast om zo mooi mogelijk gevonden te worden. Look at me, look at me! Ja, we weten dat je mooi bent, there's no need to brag ;-) Misschien heb ik de fout gemaakt om gelijk naar het mooiste land van de wereld te gaan? Nee hoor, ik wil nog over de Chinese muur lopen, de natuur van India bekijken en een safari in Afrika maken, dus ik heb nog genoeg te zien! Op de terugweg reed Ham voorop, 129 kilometer per uur (ik zat niet bij hem in de auto hoor vader en moeder, anders had ie natuurlijk geen 129 gereden). Nou jullie weten hoe grote hekel ik heb aan mensen die 'stoer' rijden; harder, zachter, inhalen, stoppen, al dat soort onzin waardoor je uiteindelijk een half uur later aankomt en 2 keer zoveel benzine betaald. Maar goed, ik moet m'n mond houden want ik heb geen rijbewijs en als ik dat wel had gehad dan zou ik begrijpen dat het natuurlijk heel saai is om goedkoop te rijden en veilig thuis aan te komen, sorry Jos ;-) 129 kilometer per uur op een weg waar je 100 mag, is niet acceptabel voor de Nieuw Zeelandse politie, vandaar dat ze met zwaailicht en al achter Ham aankwamen en hem een boete van maar liefst 230 dollar gaf. Ham balen, hij was ook al z'n handdoek en slippers verloren en z'n shirt was kapot. Ik lachen, omdat ik het alleen maar prachtig vind als mensen boos worden op de politie als ze zelf veel te hard rijden :-D Je had die hoofden moeten zien, ook nog eenderde van z'n puntenrijbewijs kwijt (geldt alleen voor die in NZ), hate to say I told you so......

We kwamen rond kwart voor 10 ons geliefde appartementje ingelopen, voldaan, intens gelukkig maar ook een beetje verdrietig dat het nu alweer voorbij was.. Ik heb een geweldig weekend gehad, geweldige dingen gezien en gedaan, met geweldige mensen. Ik moest mezelf af en toe echt even knijpen om te beseffen dat ik het echt was die op die boot stond en dat geweldige uitzicht zag, ik ben er nog steeds ondersteboven van. Ik heb geluk gehad dat ik dit mag meemaken. En ik zal er ook alles aan doen om Jacob precies hetzelfde te laten meemaken, met mij, zonder stage, gewoon 2 maanden lang rondreizen door dit geweldige land.

En dan is het nu weer back at the office en aan het werk. Ik kan je vertellen dat ik na 3 stages blij ben dat ik hierna m'n diploma heb, ben er zo klaar mee. Als ik hier zo zit, naar buiten kijk en die stralende zon zie, wil ik deze laatste maanden eigenlijk gewoon alleen maar leuke dingen doen. Ik zit al op 40% van mijn verblijf hier, nog 105 dagen geloof ik en dan ben ik terug.. Aan de ene kant vind ik het een hele deprimerende gedachte dat het zo snel gaat, aan de andere ben ik ontzettend blij dat het zo snel gaat. Ik begin het thuisfront steeds meer te missen! Heb vannacht zelfs over het 'muurtje' gedroomd, over 'Bier zuipen en kut roepen' dat Mathijs als geen ander kan zeggen en die sarcastische kop van Wesley. De domme opmerkingen van Thijs en Rogier die het allemaal wel prima vindt. Jaaa, ik mis m'n jongens wel hoor! Maar mis m'n vriendje toch wel het meest..

Volgend weekend is de Halloween party, die een stuk minder leuk is aangezien de mannen een weekend weggaan :( Vanavond gaan we met Kyle, Dominiek (Een Duitser die na 2 jaar in Nederland wonend al perfect Nederlands praat), Eline, Jos, Naomi en Leo naar Pendulum! Waar jullie nog nooit van gehoord hebben, I know, maar ze komen (toevallig) uit Nieuw Zeeland en zijn geweldig. Morgen ga ik naar een evenementen beurs met wat collega's rond een uur of 3, half uurtje blijven en lekker naar huis. Volgende week dinsdag om half 4 gaan we naar een paardenrace, super leuk, heb ik nog nooit gezien! Naomi mag ook mee, die komt naar kantoor om half 4, kan ze gelijk m'n collega's ontmoeten. Verder gaan we nog een boottrip maken met XPO en hebben we een christmas lunch en party. Nog 59 dagen en dan heb ik vakantie! Ik schrijf jullie snel weer!! Voor de foto's moeten jullie kijken op http://picasaweb.google.com/eva.vdkooij, maar steeds als ik nieuwe foto's erop zet, dan stuur ik jullie allemaal wel even een berichtje :)

Ohja, omdat mijn blog natuurlijk wereldberoemd is onder de Nederlandse interns, en iedereen mijn aanvraag formulier heeft ingevuld om genoemd te worden zal ik even mijn belofte na komen (ha ha) :

Sven; puppy, toddler, Justin Biebarrr, heeft alleen maar polo's

Rowana: Skydiven met zondsopgang, heeft geweldig haar als het niet op z'n Justin Biebarrr zit

Lester: Praat heel snel

Ham: 230,-

Ruben: Heeft een betere muzieksmaak dan ik dacht

Tom: Bier zuipen en kut roepen

Fenja: Germany, need I say more?

Tavia: Our English token, thanks for the 'toddler'

Cat: 'Waar komt Lester vandaan?' 'Ja van achter waarschijnlijk'

Cherlene: Are your eyes open or closed? (Sven's opmerking, don't look at me)

Jos: Jof

Lester: Moet z'n haar fohnen

Audry: Heeft met mijn camera foto's gemaakt, ben ik te lui voor.

WILLEN JULLIE EEN LEUKE MOP HOREN?!

Why are pirates pirates? -Because they ARRRRRR

Why don't pirates go to a bar? -Because they forgot their ID-cARRRRRd

Cape Reinga & Taupo song:

Baby I like it. -Enrique Iglesias

Bay of Islands song:

500 Miles. -The proclaimers

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Link voor de foto's

Ik heb mijn hyves pagina even openbaar gemaakt voor iedereen (ook degenen die geen hyves hebben) zodat jullie via hyves mijn foto's kunnen zien, tot ik een andere oplossing heb wat makkelijk is.

De link voor de foto's van Naomi's 21e verjaardag is:

http://eeviie.hyves.nl/album/55523970/Naomi_s_21st/EMF-vklD/

De link voor Rotorua is:

http://eeviie.hyves.nl/album/55497154/Rotorua/OMFqgocc/

Have fun!

xx