Voor defeuuuuteuuuus:

http://picasaweb.google.com/eva.vdkooij/FoxGlacier

29 December 2010, Fox Glacier

Vanochtend konden we lekker ‘uitslapen' want we moesten pas om half 11 verzamelen voor de Fox Glacier walk. Het zonnetje scheen perfect, het was lekker warm (hoera! Geen dingen die worden gecancelled vanwege overstroomde paarden) en we hebben rustig ontbeten bij een cafe'tje. Overenthousiast zoals altijd stonden we tegenover een ietwat gedeprimeerd medewerkstertje van de Fox Glacier tours. De tour zou 6 tot 7 uur duren maar wegens vallende rotsen (are you FUCKING kidding me?) is de tijd verplaatst naar 11 uur. Wij dus netjes in het souvenir winkeltje rongeneusd (souvenir winkeltjes zijn onze zwakte) en stipt om 11 uur stonden we er weer. Oh ehh, ja... de full day walk tour kan helaas niet door gaan.. Maar we boeken jullie bij de half day walk! Prima, dan kunnen we alsnog een stukje gletsjer zien natuurlijk. Half 12 weer even terug komen. Wij half 12 weer even teruggekomen om te horen dat:

DE HELE WANDELING PAS DOOR ZOU GAAN ALS ER BIJ DE HALF DAY WALK TOUR VIER PERSONEN NIET KOMEN OPDAGEN.

Dit meen je niet? Dit meen je gewoon niet. Is dit nu echt het derde AANEENVOLGENDE hoogtepuntje dat NIET doorgaat? We hadden geen zin om deze stralende, zonnige dag te verspillen aan het hopen dat er vier mensen niet op zouden komen dagen en ze wilde ons ook niet even bellen als het wel zo was (dat is niet eerlijk tegenover de andere mensen). Ze zouden het geld zo snel mogelijk terugstorten. Ik kon het gewoon niet geloven. Ik had er zin in, ik was er klaar voor en m'n enkels ook.

Even het thuisfront een depressief smsje gestuurd waarop Jacob me gelijk belde om me goede moed in de praten...

Om die vervolgens weer te laten zinken nadat ik het slechte nieuws te horen kreeg dat Compay (de dalmatier van Jacob waar ik zo gek op ben) het niet gaat redden en moet worden ingeslapen. Hij is al oud en het is natuurlijk beter zo, maar ik ben gewoon ontzettend snel gehecht aan alles wat ook maar een klein beetje hond is. De volgende dag is het gebeurt. Ik ga mijn lieve brombeer missen!

Na deze twee stomme (stomme stomme STOMME) mededelingen zag ik het toch echt even niet meer zitten. Wat een *** vakantie tot nu toe. Naomi en ik zijn natuurlijk wel gewend om stomme vakanties te hebben (denk aan ruzie veroorzaken in Zeeland, sleutel van het huisje kwijtraken na naaktzwemmen midden in de nacht in Zeeland, over je eigen broek heen plassen in Frankrijk, don't even ask, en een bijna fataal scooterongeluk krijgen op de avond van terugvliegen in Turkije) maar dit is gewoon geen humor meer. Dan baal je af en toe wel dat je altijd maar positief wilt blijven denken want eigenlijk stond het huilen me nader dan het lachen. Nee, die glimlach moet blijven want we zullen er van gaan genieten ook! Ik heb mezelf niet voor niets gigantisch in de schulden gewerkt om hier te zijn, dus het gaat verdomme leuk worden ook.

Laten we dan naar een spiegelmeer gaan! Het idee van een spiegelmeer is, je raad het al, dat je de weerspiegeling van de lucht kunt zien en je dus op je kop kan gaan staan en precies hetzelfde beeld ziet. UITERAARD spiegelde het meer NIET toen wij er waren. 'Dit komt niet zo vaak voor' (tweede keer dat deze zin tegen ons wordt gezegd), normaal spiegelt dit meer altijd. Het was wel een heel mooi meer en de wandeling was ook gezellig. En daar doen we het voor toch..

Hierna zijn we doorgereden naar een nieuw plekje om pinguins te gaan bezichtigen (we hadden toch de tijd). Geweldig bospaadje door de jungle met bruggetjes en beekjes en dingetjes. Het strand komt steeds dichterbij. De anticipatie wordt groter en groter. Kriebels in m'n buik want oh, wat vind ik pinguins leuke beesten! Aangekomen op het strand wat volgens onze informatie dus vol pinguins hoort te zitten, vinden we enkel sandflies. 'Dit komt natuurlijk niet zo vaak voor'. Sandflies zijn, zoals het woord al zegt, zandvliegen/vlooien. Denk aan een mug die je heeft geprikt alleen jeukt het 10 keer erger, is de bult 10 keer groter en duurt het 10 keer langer voor het weg is. Geen pinguins te zien dus. Die waren waarschijnlijk op pad met de paarden en dolfijnen om met vallende rotsen in een spiegelmeer te zwemmen.

In ieder geval... dit mag wederom de pret niet drukken (zucht...) dus zijn we hierna doorgereden naar Haast. Man wat is Nieuw Zeeland mooi. In Haast (klein dorpje met 300 mensen) hebben we lekker gegeten nadat ik was bekomen van de schrik bij het zien van een rendier die aan de muur hing. Jezus wat zijn die beesten groot. Ik maak uiteraard mijn speciale Eva entree door bij binnenkomst keihard: 'WOOOOOW' te roepen, alle aandacht op ons te vestigen en er dan natuurlijk uitgebreid een foto van te maken. Zo ben ik nu eenmaal. In de trein riep ik ook keihard tegen Naomi 'VEERTIG MINUTEN!!' (Omdat ze net op een lawaaierig stukje stond en me niet hoorde) net toen Tom de coupe-deur open deed en dus de halve trein (en die zat vol hoor) opkeek om te kijken wat voor een asociaal tokkie-persoon er nu weer binnenkomt.

Ik bedenk me ineens dat we ook ergens tussendoor nog naar een Kiwi-centre zijn geweest in Hokitika (onder Greymouth) en daar hele maffe vissen hebben gezien en een echte kiwi! Dit was nadat het paardrijden niet door ging en we onderweg naar Fox Glacier waren. Dankjewel Sven, voor het helpen herinneren ;-) In ieder geval, de kiwi. Ze was vet groot aangezien het een vrouwtje is en die zijn groter dan de mannetjes (bij het menselijke ras is dat ook zo alleen dan qua persoonlijkheid natuurlijk). Ze liep heel schattig rond en ik heb ontzettend moeten lachen. Ik was al verliefd op die maffe kiwi's (vandaar mijn hangertje van een kiwi) maar nu nog meer! Zo jammer dat ze niet mooi tattoeeerbaar zijn...

Na het eten zijn we naar Haast Beach gereden om een kampvuurtje te maken. Gewapend met een zaklamp en muggenspray stapten we uit de auto. Het is een perfect strand om een kampvuurtje te maken aangezien er overal (droog) hout ligt. Jos en Sven gaan alvast vooruit, Naomi en ik lopen wat pijnlijk (aangezien het meer steen als zand is) op onze slippers achter de mannen aan. Als we Sven naderen horen we hem de meest slimme, oplettende, bijdehande, geniale opmerking maken: 'Als jullie hout zien, neem het even mee'. Ik verwijs naar mijn zin een paar zinnen terug: Het is een perfect strand om een kampvuurtje te maken aangezien er overal (droog) hout ligt. Sven claimt dat hij zei: 'Als jullie DROOG hout zien, neem het even mee', maar dit heeft hij zichzelf uiteraard wijsgemaakt want het woord droog is niet genoemd bij deze fijne opmerking. We hebben hier de rest van de reis om kunnen lachen als het even tegenzat.

En geloof me, dat zat het.....