Ik heb Naomi'sfoto's bij de albums van Wellington en Picton gevoegd!

Link voor de foto's:

Wellington:

http://picasaweb.google.com/eva.vdkooij/Wellington

Picton:

http://picasaweb.google.com/eva.vdkooij/Picton

Westport:

http://picasaweb.google.com/eva.vdkooij/Westport

Je kan ook gewoon www.picasaweb.google.com/eva.vdkooij in de gaten houden en dan kan je nog een keer rustig al m'n mooiste foto's van Nieuw Zeeland terug zien. Er komen nog wat foto's van Jos, Sven en Cat maar die moet ik eerst nog even bij zeophalen. Ook hebben onze Deutsche freunden David en Paul nog wat foto's van ons, die voegen ons ooit nog een keer toe op facebook en dan jat ik ze daar wel vanaf :)

28 december 2010, Westport

Het heeft de hele nacht geregend. Niet zo'n klein beetje, nee, echt verschrikkelijk hard! Het was nu droog, dus dat is mooi. Naomi had al gemeld dat er twee beginners bij zaten (Sven en ik) en twee experts (Naomi heeft vroeger paardgereden en Jos is zowat opgegroeid op een manege). We hadden er zin in! Ik heb niet zo vaak paardgereden, eigenlijk alleen maar op kinderfeestje van de basisschool en een keer op Terschelling toen ik 11/12 was. Dit was niet zo geslaagd aangezien ik op een enorm beest zat en ik niet wist wat ik moest doen als we gingen galoperen. Ik heb nog steeds last van m'n rug hiervan. Maar nu was ik ouder, volwassener en een stuk slimmer natuurlijk dus ik had er zin in. Alleen al om Sven op een paard te zien zitten zou je het eigenlijk doen.

Toen we dus vanochtend netjes op tijd om half 10 overenthousiast bij de paarden stonden kwam er een vrouw ons vertellen dat ze niet zeker wist of het wel door kan gaan, maar ze vraagt het even na. Wij natuurlijk blijven hopen met die irritante optimistische kijk op het leven van ons, maar het mocht niet baten. Na even wachten kregen we het deprimerende, teleurstellende nieuws te horen dat de rivier te hoog stond en het paardrijden helaas niet door kon gaan ('No way I'm bringing you out there'). Avontuurtje nummertje 2 gecancelled. Heb je nu al medelijden? Wacht nog maar even af dan.

Dit mocht de pret uiteraard niet drukken (oke, wel een beetje) dus zijn we vrolijk doorgereden naar de 'Pancake Rocks'. Deze rotsen zien eruit als een stel opeen gestapelde pannenkoeken (vandaar de originele naam, pancake rocks). Dit was wel een leuk gezicht, met een leuk klein wandelingetje. In het stadje waar deze rotsen liggen (Punakaiki?) hebben we lekker geluncht. De spetterende druppels van moeder natuur hield ons niet tegen en we zijn daarom doorgereden naar Foulwinds. De naam zegt het al, het waaide daar zo verschrikkelijk hard dat Naomi en ik (ja, zelfs ik) met ons volle gewicht tegen de wind in konden staan. Een sigaretje roken ging ook niet helemaal, vandaar dat die van mij is uitgewaaid en Naomi haar eigen as in d'r oog kreeg. Was overigens weer een leuk en schattig wandelingetje. Het stonk wel heel erg... naar de zeehonden! Ja ja, we hebben onze eerste wilde zeehonden gespot! Ze maken helemaal geen 'Euh' geluid, zoals Naomi en ik altijd zo enthousiast roepen als het over zeehonden gaat, nee, ze maken een soort krijsend/blaffend geluid (zouden ze daarom zeeHONDEN heten?).

Na Foulwind zijn we doorgereden naar Fox Glacier. Onderweg hierheen zagen we pas wat het gevolg van die enorme regenval was. Files overal, brievenbussen die nog net in onder water stonden, alsof je door een rampgebied reed. Zoiets heb ik nog nooit gezien!

We hebben een tussenstop gemaakt bij de Frans Jozef Glacier. Was heel mooi maar we konden niet zo dichtbij komen. Volgens Sven komt dat 'niet zo vaak voor' (onthoudt die zin, die komt nog vaker voor deze reis). Het was alsnog een prachtig gezicht!

Nu dus in Fox Glacier. We hebben net lekker gegeten (het eten is het enige dat tot nu toe is doorgegaan) en gaan morgenochtend de Fox Glacier Walk van 6 tot 7 uur doen. Ik heb tape gekocht, dus met de enkels moet het goedkomen!

Na de walk zullen we verder rijden naar een volgende bestemming, namelijk ........